Articulus 9

ARTICULUS IX. An Christus meruit donari sibi nomen quod est super omne nomen ?

Deinde quaeritur., de hoc quod dicit, ibi, "Sed oportet donari sibi nomen quod est super omne nomen, etc."

Hoc enim nomen ab aeterno habut: ergo hoc tunc sibi datum non fuit.

Si dicis, quod manifestalionem nominis non habuit, sed rem : sed ipsa manifestatio data estei per merttum. Contra : Matth. vin, 29, super illud, Guid nodes et fibi, Jest, Mili Dei. Giossa: "Pantum innotuit, quantum oportuit : sed non sicut Angelis vita et lux, sed eis terrendis per quaedam divinitauis effecta." Ergo demones cognoverunt eum ctlam ante passtonem esse Filium Dei.

Item, Luce, iv, 34 . "Scio te quis sis, Sanctus" Dei, ete. Glossa ibidem, "In terra videntes Filium Dei, continuo se judicandos putabant."

Item, Inlege promissus erat Wilius Dei et Deus : ergo cum tempus et opera attestarentur, videtur quod Deus cognoscebatur ab eis. Si dicatur, quod in lege non vocatur Deus, hoc plane falsum est. Isa. ax, 6: Voeabitur nomen egus Adimirabilis, Consiliarius, Deus, Hortis, etc.

Item, Communiter dicitur, quod sa- pientivres sciverunt, quod essel venturus im mundum ad redemptionem.

Item, Etiam pueri clamabant hoc per plateas : Hosanna filio David! benediclus gui venit tn nomine Domini '. Ergo videiur, quod hoc nomen manifestum erat etiam anic passionem.

SED CONTRA : I ad Corinth. II, 8: "Si cognovissent, numguanm Dominum glorie erucifixis— sent", Et exponitur 1bi de demonibus et ptincipibus Judeorum. De demonibus : quia nuniquam crucifigi persuasissent, eo quod scirent se sic amissuros potesta— tem. De principibus autem: quia non fecissent tradendo eum Gentibus.

Item, Anselmus in libro Cur Deus homo, dicit quod tantum scelus sicut est occisio Dei, numguam per peenttentiam explarl possel, nisi ignorantia excusassct.

Sed contra hoc ilerum esse videtur ex altera parte, quod omnis ignorantia particularis sive facti cxcuset a toto: et de Christo non potuit esse nisi particularis ignorantia et facti : ergo videlur excusare a toto, quod falsum est: ergo non ignoraverunt.

Solutio Dicendum, quod nomen quod est super omne nomen, est quod vere sit Deus et vocetur ab omni lingua ceelestium, terrestrium, et infernorum. Et bene concedo, quod hoc nomen ei ab eferno Pater generando dedit, sicut dicit Ambrosius : sed tamen ut passus et incarnatus Deus vocetur et tmnotescat, hoc dedit ei Pater per meritum passionis. Justum enim fuit ut qui propter peccatam et nos, in tantum divinitatis suae notitiam occultaverat, ut omnes relicto eo ab eo fugerent, per passionem mortis gloria et honore sic coronaretur, ut omnis lingua Deum eum esse confliteretur.

Ad omnia autem objecta est solutio una, quod est scientlia per conjecturas, et hanc habuerunt de eo quod esset Filius Dei, et demones et homines. Est etiam Scientia per certitudinem, et hanc non habebant : quia etsi viderunt facta et alia testificantia, iterum in dubium venit eis propter infirmitatis indicia quae apparebant in ipso : et de scientia conjecturali procedunt prime rationes. De ignorantia autem certitudinis procedunt rationes secunde. Sed post resurrectionem cum amplius non erat in eo indicium infirmitatis, tune congruebat nomen manifestar.

Ad id quod ultimo objicitur de excusatione ignorantia, dicendum quod non in toto excusavit : quia credulitas etiam per conjecturas admixta fuit : sed si fuisset omnino ignorantia, tune excusasset.