Articulus 10

ARTICULUS X. Utrum Magister sufficienter ponit nimerum credibilium ?

Deinde quaeritur de hoc quod dicit Augustinus, ibi, C, circa medium: "Alia, suni, quae nisi intelligamus, non credimus, etc."

Hic enim videtur Magister diminute introducere credibilia : quia

i. In originali, scilicet in libro EXXXIT Questionum, ponitur adhuc unum credibile, quod scilicet semper creditur et numquam intelligitur, ut omnium rerum gestarum historiae : et hoc non inducit hic.

2. Item, Hic in Littera imnuit, et in originali dicit, quod in divinis oportet credere prius, et postea intelligere : et hoc non videtur in omnibus divinis, sicut Deum esse unum.

3. Item, Non est assensus in aliquid nisi intelligatur prius quid est quod dicitur pernomen ad minus: ergo intelleclus quidem pracedit omne credere : et hoe negat in Littera.

4, Item, Ti ad Corinth. m, 3: Non quod sufficientes simus : ubi Glossa : "Non creditur, nisi prius cogitetur."

Solutio Dicendum, quod si nos loquamur de assensu prout respicit aniecedentia et consequentia ad ipsos articulos, tune esse credibile est in fide : quia tune semper creditur, et numquam intelligitur quod erit in historia canonicorum librotum : et credere quod antecedit intelligere, erit in credibilibus in quae potest ratio naturalis : et credere quod pracedit intelligentia veritatis, erit respectu credibilum quae non apprehenduntur per ra- jionem, ut Deum esse trinum et unum, et hujusmodi. Sed Magister non intendit hic nisi de duobus postremis : et ideo omittit primum.

Et ideo patct solutio ad primum, et secundum.

Ad aliud dicundum, quod bene concedendum videtur mihi, quod omne creditum precedit intellectus quid est quod dicitur per sermonem : sed de hoc non loquitur Magister hic, sed potius de intellectu rei.

Ad aliud dicendum, quod Glossa illa loquitur de fide secundum quod est ex auditu, vel deintellectu qui est scire quid est quod dicitur per sermonem.