Divisio Textus
Divisio Textus
Et habet duas partes ; in quarum prima tangitur status fidei secundum temporis diversitatem. In secunda, aequalitas ejus in credente ad spem et charitatem, que incipit, ibi, E, "Mdad etiam non est praeternittendum, quod fides, spes, charitas, ele."
in prima autem tria sunt : primo enim ponit de fide Patrum: secundo, tangit de fide simplicium, ibi, B, "Ouid ergo dicetur de willis simplicibus, etc." In tertia, adjungitur de fide Cornelu, ibi, D, "Solet etiam queri de Cornelio, ete."
Incidunt autem circa primuni quatuor dubia. Primum scilicet, Ultram fides crescere potest ? Secundum, Utrum umquam suffecerit credere de Deo, quod est, et quod inquirentibus se remunerator sit ? Tertium, Utrum fidei possit subesse falsum ? Quartum, Cum articulus dicatur arctare ad credendum, Utrum arctet ad credendum explicite, vel implicite ?
On this page