Articulus 7

ARTICULUS VII. An Christus assumpsit tale corpus quale plantavit ?

Deinde quaeritur, Quale assumpsit corpus ?

Et videtur quod tale quale plantavit : 1. Plantavit autem in immortalilale quadam : ergo tale (ut videtur) assumpsit.

2. Praeterea, Christi incarnatio ad hune finem erat, ut quod in Adam perdidimus, recuperaret nobis : ergo in illo statu corpus nostrum assumere debuit.-

3. Praeterea, Kffectus non videtur esse sine causa. quia Philosophus videtur dicere, quod cessanle causa cessat eficctus: sed peena elfectus culpa est : cum ergo Christus fuerit immunis a culpa, videtur etiam immunis debuisse fuisse a pena: et ita non subjectum penalitatibus assumpsit.

4. Ttem, Nihil nisi quod in nostra na~ tura plantavit, assumpsit: sed poenam in nostra natura non plantavit : ergo penam non assumpsit. Prima scripta est in Liltera. Ssconpa scribitur, Sapient. 3, 13, 16: Deus mortem non fecit. Impii autem manibus et verbis accersierunt illam.

SED CONTRA : 1. Christus venit redimere : sed redemplio congruc fieri non potuit nisi per satisfactionem : satisfacere autem non potuit qui peenam pati non potuit : ergo peenas nosiras assumere debuit.

2. item, Ad Hebr. II, 144: "Quia pueri communicaverunt carni et sanguini, e¢ ypse similiter participavit eisdem, ut per mortem destrueret eum qui habebai mortis imperium".

Solutio Dicendum, quod Christus sumpsit corpus cum penalitatibus suis. Et de hoc infra proprius erit tractatus, ubi determinabitur quas pceenas Christus assumpsit, et quid de quolibet statu accepit.

Ad primum ergo dicendum, quod tripliciter pena est in corpore, scilicel quantum ad meritum, et inducta esta peccato, et non plantata a Deo : et quantum ad justiliam vindicantem, et sic a Deo justo judice est inflicta : et quantum ad principia contraria repugnantia sibi invicem, et inducentia dissolutionem, et sic plantata est a Deo in hoc ipso quod corpus ex contrariis fecit: quod enim ante peccatum non pugnaverint contraria, grati debetur, non nature, gratia (inquam) qué est gratia innocentia, ut determinatur in libro I Sententiarum, de statu Adw ante peccatum.

Ad aliud dicendum, sicut dicit Augustinus super Genesim, quod eamdem in specie immortalitatem quam in Adam amisimus, Non recuperamus in Christo : sed illam ad quam Adam transferendus erat si stetisset : et etiamsi eamdem recuperaremus, non tamen Christus eamdem assumere debuit : quoniam per meritum Christi recuperamus quod perdidimus : meritum autein hoc est in positione anime pro amicis: etideo mortalem esse oportuit.

Ad aliud dicendum, quod sine dubic peena est effectus culpe : sed non oportet quod culpa sit in eodem subjecto in quo est peena, sed sufficit ut originaliter sit in eadem natura. Dico autem origi= naliter, ut scilicet in illo precesserat in quo secundum originem tota natura f{uit.

Ad ultimum patet solutio per ante dicla.