Articulus 9

ARTICULUS IX. An veniale virtute sacramentorum veteris legis remittebatur ?

Deinde queritur de hoc quod dicit, ibi, B, sub finem: "Nihil aliud intelligo inguinationem quam lex mundat, etc."

Et queruntur hic duo : quorum primum est, Utrum veniale virtute illorum sacramentorum remittebatur ?

Secundum, Quare in nova lege non est aliquid curans irregularitate sicut in veteri ?

Ad primum proceditur sic : 1. Infra, dicit Augustinus, quod venialia semper per sacrificia et cerimonias remiitebantur : ergo videtur, quod remittebant saltem aliqua peccata.

2. Item, Majorem habet conformitatem cum gratia quod est non causa sed signum, quam id quod nec causa nec signum est : sed quaedam quae nec causa nec signum sunt, quia non sunt sacramenta, ut aqua benedicta, et benedictio pontificalis, remittuut veniale : ergo multo magis illa quae signum erant et non causa: talia autem erant sacrificia veteris legis : ergo remittebant veniale.

SED CONTRA : Numquam a Deo peccatum dimittitur sine gratia: nullam autem virtute propria gratiam illa sacramentacontulerunt: ergo virtute propria numquam pescatum aliquod curaverunt: quod videtur esse concedendum, nisi per accidens, scilicet per opus operans, precipue quia hoo expresse dicunt Sancti et Apostolus ad Hebreos.

Ab PRIMUM ergo dicendum, quod veniale sumitur equivoce : quia in lege veniale fuit, quod morte temporali non puniebatur, sed puniebatur per exitum extra castra, vel expiationem, vel alio modo : et de hoc loquitur Augustinus, et non de illo quod ex genere suo est venia dignum.

Ad aliud dicendum, quod illud argumentum non habet necessitatem, nisi probaretur primo, quod aliquid secundum substantialem effectum ut sacramentum contra veniale esset ordinatum : nos autem hoc non confitemur, ut supra patuit.