Articulus 37

ARTICULUS XXXVII. An ordo bene diffiniatur in Littera a Magistro ?

Deinde quaeritur de hoc quod dicit, ibi, K, "Si autem queritur, Quid sit quod hic vocatur ordo ?"

Et queruntur duo, scilicet quid sit ordo? et, Quid habeat pro materia, et quid pro forma.

Ad primum accipiantur due diffinitiones in Littera posite. Prima est ista: "Ordo est signaculum quoddam, id est, sacrum quoddam quo spiritualis potestas traditur ordinato, et officium."

Secunda est quasi conclusa ex ista : "Character spiritualis ubi fit promotio potestatis, ordo vel gradus vocatur."

Tertia est antiquorum Magistrorum, et est haec : "Ordo est sacramentum spiritualis potestatis ad aliquod officium ordinatum in Ecclesia ad sacramentum communionis." ;

Opsicirur autem contra primam : quia 1. Signaculum aut dicitur characteris, - aut dicit signa exteriora. Si characteris : ergo cum character etiam in duobus aliis sacramentis imprimatur, videtur, quod in diffinitione illorum poni debuit : et hoc est falsum : ergo nec in diffinitione istius debet poni. Sidicit signa exteriora : cum hee sint in omnibus sacramentis, in omnibus sacramentis debet poni signaculum quando diffiniuntur, ut videtur : et hoc iterum est falsum.

2. Adhuc, Mala videtur esse expositio signaculi per sacrum: quia multa signacula sunt non sacra, sicut illud de quo Ezechiel. xxvin, 12, legitur, quod est "signaculum similitudinis", etc.

3. Adhuc, Melius dicitur sacramentum quam sacrum quoddam : quia sacramentum est ordinis genus, sacrum autem extra genus est ordinis, quia etiam convenit operi meritorio, et aliis quae non sunt sacramenta.

4. Adhuc, Nullus modus diffiniendi est per signum particulare : nihil enim est dictu, homo est animal quoddam : quia si ista esset diffinitio, tunc etiam diflinitio hominis conveniret asino, quia cliam asinus est animal quoddam : ergo videtur, quod mala sit diffinitio.

Eodem modo objieitur contra secundam, ubi dicit, Character, etc. + quia

1. In sacramentis imprimitar character: et tamen non diffintuntur per characterem + ergo nec istud.

2. Adhuc, Ordo et gradus, ant dieunt gradum natura, aut gradum dignitatis aut gradum gralim. Ai dicas primo modo, falsum est: quia omnes ordinati et non ordinali homines sunt unins natura : unde Gregorius dicil, quod "contra naturam superbire, est hominem lomini velle privesse." Si secundo modo. Contra? Hludad quod promovetur suseipions sacramentum, est res sacramenti: ergo si ad dignitatem promovetur suscipiens sacramentum, dignilas erit res sacramenti: et hoc fatsum est, quia sicut dicit hic in Litera, gratia est res hujus et omnium aliorum sacramentorum.

Si vero dicatur, quod gradus dicit promotionem in gratia: tunc omne sacramentum eri ordo vel gradus, quia in omni sacramento est promotio secundum gradum : et hoc tterum falsum est.

Responsio. Dicendum, quod in veritate secunda diflinitio Magistri corrigit primam, et est explanatio ipsius. Unde prima non est diffinitio, sed investigatio sive assumptio generis proximi. Secunda vero dicit esse ordinis,

Quod ergo primo querilur dico, quod signaculum supponit pro charactere.

Ad arcumentuM contra, dicendum quod licet in duobus aliis character imprimatur, tamen non character excellentim seu dignitatis, sicut in isto: et ideo specialiter ponitar in diffinitione istius,

Ad aliud dicendum, quod signaculum tale semper sacrum est, et sacri signum, et causa quantum in se: et tamen non valet objectio, quia illud est signaculum similitudinis, quod est in imagine Dei expressa : et est aquivocalio in argumento.

Ad aliud dicendum, quod sacrum ponilur ibi ul contrahens signaculuin ad proprium genus : et hoc est idem sacramentum quod vere sacramentum est imprimens characterem : unde signaculum est immediatius genus hoc modo sumptum, quam sacramentum : et ideo magis congrue poniltur im diflinitione.

Ad aliud dicendum, quod ly guoddam non untendib nist distinguere wquivocationem qua est in signaculo, ut dictum est. Vel melius dicatur, quod intendit per signum particulare sumere genus sub genere, scilicet sacrum signaculum sub sacramento, et ila coneludere diffinitionem veram: et hoc bene potest fieri quando venamur diffinitionem,

Ad i quod primo objicitur contra diffinitionem veram, patet solutio per antedicta.

Ad aliud dicendum, quod gradus est dignitatis.

Ad objectum contra, dicendam quod ad duo promovetur exteriori sacramento, seilicet ad id quod est res et signum, et ideo substantialiter sacramenium, et hoe est character excellentia secundum dignitatem : et promovetur ad id quod est res tantum, et hoc est gratia.