Articulus 3

ARTICULUS TIL. An Heva de osse vel de carne debuit formari ?

Secundo quaeritur de parte quam sumpsit, scilicet de costa ?

Videtur enim, quod carnem assumpsit et costam : quia 1. Infra dicit : Hoe nune os ex ossibus meis, et caro de carne mea.

2. Adhuc, Videtur quod melius fuisset sumere carnem: quia caro erat formabilior quam os, et magis apta figurationi: ergo videtur, quod magis debuit carnem quam costam sumere.

3. Item, Mulier est mollior viro: ergo de molliori materia videtur fuisse sumpta ; sed haec non est os: ergo videtur, quod de osse non debeat sumi.

4, Adhuc, Videtur quod nec de osse, nec de carne sumi debuit: quia quod est actu aliquid, non potest esse potentia ad illud : sed os actu est os: ergo non potuit potentia esse os : ergo de osse non potuit fierit os mulieris.

5. Adhuc, Quod est actu pars una hominis, non est potentia omnes partes sed os est actu pars una hominis : ergo non est potentia partes omnes : sed illud ex quo facta fuit mulier, potentia fuit tota mulier : igitur non debuit actu esse pars aliqua hominis : sed os est actu pars una: ergo illud unum ex quo facta est mulier, non debuit esse pars illa quae est os.

Responsio. Dicendum, quod de osse facta est et debuit fieri mulier, multiplici de causa : quarum una causa est, per hoc daretur intelligi potentia opilicis : quia etiam non tantum de obediente, sed etiam de inobediente et de duro queque mollia producere potest, Alia causa est : quia side molli materia accepta fuisset, nimis mollis fuisset effecta, et de mollitie ejus excusata videretur : et ideo Dominus mollitiem complexionis temperare docuit per duritiem materia: ut sic con~ stantiam et continentiae duritiem universaliter mulier doceretur.

Quare autem sumpta est de latere, et non de capite, vel pede, Magister in se~ cundo Sententiarum assignavit rationem : et hae sufficiant.

Ab primum ergo dicendum, quod non ideo dicit, Caro ex carne, quod essentialiter sit de carne sua sumpta, sed quia originaliter : quia caro pro costa repleta est, et costa in carnem et alias partes noulieris transformata.

Ad aliud dicendum, quod licet caro formalior sit quam os, tamen artifici infinite virtutis unum formalius non est reliquo : et ideo praedictis de causis os et non carnem sumpsit.

Ad aliud dicendum, quod hoc habet mulier ex complexione, et non ex materia, ut prius explanatum est.

Ad aliud dicendum, quod hoc verum est quamdiu manet in actu partis illius cujus formam habet: sed Dominus transformavit seu transmutavit os a forma ossis, et tunc induit ei formam aliam.

Ad ultimum dicendum eodem modo.

Et sic patet solutio ad totum.