Articulus 6

ARTICULUS VI. An ista bona conveniant matrimonio in quantum initiato, vel rato, vel consummato ?

Sexto queritur, Utrum ista tria conveniant matrimonio in quantum est initiatum, vel in quantum ratum, vel in quantum consummatum ? Dicitur enim a quibusdam iedtiadeem per consensum de presenti, raéum per traductionem, et consummaium per carnalem commixtionem : vel inidiatum per sponsalia, ratum per consensum de presenti, et consummatum per copulam carnalem,

Videtur autem, quod duo istorum sint matrimonii initiati : quia ibi est sponsio fidei, et individuatis : ergo sacramentum et fides sunt matrimoniti initiati.

Item, Videlur, quod haec duo sint rati : quia hoc expresse fidem facit, et individuitatem animorum : ergo videtur, quod hac duo sint matrimonii rati.

Bonum autem prolis non videtur esse nisi consummati : quia non nascilur proles sine commixtione carnali : et hee non est nisi in consummato : ergo, etc.

Item, Ullerius videtur quod nec perfectum bonum sacramenti : quia supra dictum est, quod non est dubitandum ilJam mulierem non pertinere ad matri- monium, quae non experitur carnalem concubitum : et dictum est ibi, quod hoc intelligitur quantum ad significationem : ergo significatio non est complete nisi matrimonii consummati : et sic habetur propositum.

Item, Ulterius videtur quod nullum istorum est matrimonil initiati : quia cum iniliatur matrimonium per sponsalia, matrimonium non est: sed ubi non est matrimonium, nullum bonorum matrimonii est : ergo initiali matrimonii nullum est bonorum matrimonii,

Responsio. Dicendum, quod tria plenissime sunt matrimonii consummati, et sunt minus plene rati : quia ibi est fides, et imperfecta significatio, et bonum prolis in exspectatione si velint carnalem commixtionem : sed in initiato, si per sponsalia dicatur initiari, non est aliquod istorum bonorum, sicut ultima probat objectic.

Ad primum ergo dicendum, quod ibi est sponsio istorum, sed non essentia et veritas.

Ad omnia alia patet solutio per dicta,