Caput 29

"Homo qui blandis," etc. Qui fictis sermonibus proximum laudat, parat ei insidias, quibus in periculum verbi aut operis securior incidat. Sed videamus qui capiatur, cui fit, aut qui facit. Sequitur:

"Peccantem virum." " Non ergo justo laqueus peccantium, etc., usque ad nam qui fodit foveam proximo suo, incidet in eam."

"Vir sapiens." " Doctor fidelis et sapiens, etc., usque ad non auditur a stulto."

"Totum spiritum suum." " Impatientia impellente totus spiritus foras prorumpit, etc., usque ad sapiens autem paulatim eam maturitate consilii extenuat et expellit."

"Pauper et creditor obviaverunt." " Pauper, etc., usque ad unde, "sine me nihil potestis facere.""

"Cum prophetia." Cum sacerdotis eruditio cessaverit, solvetur continuo disciplina divinae legis: qua populus ad beatitudinis praemia pertingere debuerat.

"Vidisti hominem." Grave quidem vitium stultitiae, sed non levius verbositatis: nam saepe contingit, ut idiota aliquis citius verba correptionis accipiat, quam qui sua (quae novit, vel nosse putat) magis jactat, quam aliorum monita audiat.

"Qui delicate a pueritia sua." Alia translatio pulchre: "Qui deliciatur a pueritia sua, servus erit: novissime autem contristabitur." Sero enim malorum poenitet, qui in tenera aetate noluit.

"Vir iracundus." Janua omnium vitiorum iracundia: qua clausa, virtutibus intrinsecus dabitur quies, aperta, ad omne facinus armabitur animus.

"Qui cum fure participat, odit animam suam." Non solum a peccato, sed etiam a consensu abstinere docet sapientia: ne audiat a districto judice: "Si videbas furem, currebas cum eo," etc. Non enim fur solum, sed et ille reus tenetur, qui furti conscius, quaerente possessore non indicat. Et ne metu personae potentioris se excuset, addit: "Qui timet Dominum," etc.