Caput 13

"Qui tetigerit picem inquinabitur." RAB. " Per similitudinem ostendit, etc., usque ad ne mala quae frequenter aspiciunt, imitari velint."

"Pondus super se tollet." ID. " Haec moraliter nos instruunt, ut humilia sequamur, superba fugiamus: "Quia Deus superbis resistit, humilibus autem dat gratiam". Mystice autem docet, etc., usque ad quia aeterna confusione dignos ostendent, cum in aeternum cruciabuntur."

"Noli esse," etc. Non virtutem humilitatis abhorret: sed auctoritatem firmam contra expugnatores veritatis docet tenere, quibus fortiter resistendum.

"Advocatus." Modeste agendum est cum potentibus hujus saeculi, qui frequenter derident innocentium simplicitatem: quibus tamen debitum honorem conferre debemus, sed non contra Deum, vel contra mandata ejus. Unde, "Omnes honorate, fraternitatem diligite, Deum timete, regem honorificate".

"Cave tibi, et attende." Quasi: nihil tutum apud amatores mundi, qui mutabilia sequuntur et cum illis mutantur. Unde: "Stultus ut luna mutatur". Possunt in his haeretici et falsi Christiani intelligi, quibus non est credendum, quia inconstantes sunt in omnibus viis suis.

"Omni vita." RAB. " Caeteris refutatis, etc., usque ad quia prope est Dominus omnibus invocantibus eum in veritate."

"Omne animal." Ad superiora respicit, ut divitum, scilicet, et potentum societatem declines, et ei conjungaris, qui studio et religione tibi consors est. Haec est enim amicitia firma, quam similitudo virtutum sociat.

"Si communicabit." Rapacitas lupi cum agni innocentia non convenit, nec avari rabies cum modestia simplicis. Nulla enim communicatio munditiae cum immunditia: "Sicut enim canis revertitur ad vomitum, ita qui iterat stultitiam suam". Nulla ergo parilitas superbi divitis cum humilitate pauperis Christi.

"Dives commotus." Quod de divite et paupere increpat, exsequitur: quia multi sunt qui divitis facta et dicta extollunt: pauci qui doctrinam humilium et virtutem intelligunt. Arrogantes inveniunt praedicatores, humiles vero contemptores. Unde: "Divitiae addunt amicos plurimos, a paupere vero, et hi, quos habuit, separantur".

"Cor hominis immutat." In judicio vultus, mentis mutatio deprehenditur: unde, "Cor gaudens exhilarat faciem, in moerore animi dejicitur spiritus."

"Vestigium cordis boni." Quia multi simulati et ficti: ideo difficile invenitur in quo cor et facies, id est cogitatio et operatio atque doctrina, in bono conveniant: cum autem hoc invenies, da gloriam Deo, quia hoc ejus donum est.