Text List

Prev

How to Cite

Next

Caput 2

Caput 2

Versus 1

"Fili, accedens," etc. Demonstravit quid sit vitandum, nunc demonstrat quid sit agendum, dicens: "Fili, accedens ad servitutem Dei sta in justitia et timore." Qui enim vult ab illecebris mundi se abstinere, et in Christo pie vivere, persecutionem patitur. Dum enim accingi divino servitio praeparat, bellum diaboli contra se excitat, et dum alia vitia subdit, aliis reluctatur, et divina dispensatione agitur, ut superet et superetur, ne extollatur. Sed quia humilitas et patientia illi necessaria est, sequitur, "Deprime cor tuum, et sustine," etc.

Versus 4

"Patientiam habe." Quasi: "In patientia vestra possidebitis animas vestras", quia scilicet radix et custos omnium virtutum patientia est. Sciendum autem est, quod patientia tribus modis exercetur. A Deo enim flagellamur, sed cavendum est ne murmuremus; a proximo persecutiones, et damna, et contumelias sustinemus, et cavendum est ne mala pro malis retribuamus; ab adversario tentamur, sed prospiciendum est ne ad delectationem peccati vel consensum flectamur, vel pro his praesentia quaeramus, sed futura exspectemus.

Versus 6

"Crede Deo et recuperabit te." RAB. "Credere oportet afflictum, et dirigere gressus operum in Dei conspectum, et sperare in illum; unde: "Revela Domino viam tuam, et spera in eo, et ipse faciet.". Hinc Jeremias ait: "Beatus qui confidit in Domino, et erit Deus fiducia ejus", etc."

Versus 7

"Metuentes Dominum," etc. "Beneplacitum est Domino super timentes eum, et in eis qui sperant super misericordia ejus". Qui enim veraciter metuit, patienter sustinet miserationem ejus: "Qui autem dereliquerint Deum, confundentur et in terra scribentur".

Versus 8

"Qui timetis Dominum, credite illi." Hortatur timentes Dominum ut credant illi, qui ad certam mercedem perveniant; unde: "Justus enim ex fide vivit" ; unde: "Confide, fili, remittuntur tibi peccata tua". Et alibi: "Fides tua te salvum fecit".

Versus 9

"Qui timetis Dominum, sperate in illum." Tria commendat timentibus Deum: credere, sperare, diligere; quia fide, spe et charitate vere colitur Deus, et ad contemplationem pervenitur, quae est beatitudo aeterna.

Versus 11

"Respicite," etc. RAB. " Hic quoque tria dicit, etc., usque ad quia "sacrificium Deo spiritus contribulatus", etc. Et, "Prope est Deus omnibus invocantibus se in veritate"."

Versus 14

"Vae duplici corde," etc. Admonuit, ne quis duplici corde accederet ad Deum; nunc autem dicit, "Vae duplici corde et labiis scelestis." Qui enim prava cogitat, et loquitur, et pravis insistit operibus, nisi poenituerit, in aeternum peribit.

"Duabus viis terram ingredientis" qui facit mala, et sperat bona; vel, qui carnis sectatur opera, et spiritus sanctificationem se arbitratur perficere in timore; vel, quod Dei est opere exhibet, et quod mundi est, cogitatione quaerit. Tales vero inconstantes sunt in omnibus viis suis, quia facile in adversis terrentur, et prosperis irretiuntur.

Versus 15

"Dissolutis corde," etc. RAB. " Adhuc docet errorem cavere, etc., usque ad his, qui non acquiescunt veritati, credunt autem iniquitati, ira et indignatio, etc."

Versus 17

"Inspicere," etc. Licet omni tempore inspiciat omnia Deus, tunc tamen inspicere dicitur, cum probare vel improbare aliquid dignoscitur.

Versus 18

"Qui timent Dominum, non erunt incredibiles," etc. Alternando de amore et dilectione Dei agit, "quia timor Domini sanctus, permanens in saeculum saeculi", "et omnis qui diligit, ex Deo natus est, et cognoscit Deum". Qui vero timet Deum, et diligit, et credit Scripturis, servat operando praecepta Dei, et semper meditando quaerit quae beneplacita sunt illi, replebitur ergo sapientia et charitate Dei. "Finis enim praecepti charitas, et qui diligit proximum, legem implevit."

Versus 20

"Qui timent Dominum praeparabunt," etc. Felix anima, quae quotidie mundat cor suum ut suscipiat habitatorem Deum, cujus possessor nullo eget bono, quia omnium bonorum auctorem in se habet. Et quia ad hoc necessaria est mandatorum custodia, et boni operis patientia, qua pervenitur ad agnitionem veritatis, sequitur: "Qui timent Dominum custodiunt mandata illius," etc. Justus in primis accusator est sui. Sicut enim humilitati praemium, sic superbiae restat supplicium; unde Joannes: "Si dixerimus quoniam peccatum non habemus, ipsi nos seducimus". Qui vere sapiens est, verus justitiae cultor est, quia sapientia dictat justitiae normam.

PrevBack to TopNext