Caput 20

"Quam bonum est." RAB. " Prohibuit iracundiam in judicio, etc., usque ad et doctrina omnis per patientiam dignoscitur."

"Concupiscentia." Probat exemplo, quod bonum sit non irasci: quia sicut concupiscentia spadonis maculat virginem, nec generat sobolem: ita violentia iniqui simulat judicium, sed non servat aequitatis modum.

"Est tacens." Hic laudatur modestus, et culpatur temerarius.

"Est autem tacens," etc. Exponit quam taciturnitatem laudet. Alii enim tacent, quia nesciunt loqui: alii autem quia sciunt esse tempus tacendi, et tempus loquendi.

"Homo sapiens," etc. Prudentes moderantur sermones suos, et tempus servant: stultus vero totum spiritum suum profert.

"Est qui multa," etc. RAB. "Qui scilicet per confessionem humilitatis ab omni reatu solvitur."

"Et restituens," etc. Quando in locum vitiorum subrogat multiplicem numerum virtutum: Ut "ubi abundavit delictum, superabundet gratia".

"Oculi enim," etc. Id est, intentio, scilicet variis nequitiis maculata, semper ad nocendum parata. Septenarius enim universitatem significat.

"Hodie foeneratur," etc. Instabilitatem haereticorum ostendit: quia sensum sui erroris violenter ab auditoribus extorquent, et ideo odibiles sunt Deo et hominibus. Vel, qui de eleemosyna in praesenti retributionem quaerit, odibilem se facit: unde, "Voca pauperes et debiles, caecos, claudos, et beatus eris: quia non habent retribuere tibi. Retribuetur autem tibi in resurrectione justorum".

"Fatuo non erit amicus," etc. Quia laboris praemium in vita hac quaerit, vel haereticus qui gloriam humanam appetit.

"Quoties et quanti," etc. Detestabilis est coetus haereticorum, quia Scripturam Dei pravo sensu interpretantur, et expositionem suam inique praedicant.

"Lapsus falsae linguae," etc. Sicut in planitie pavimenti, ubi offendicula non sunt, frustra quis cadit: sic haereticorum sensus propria nequitia excaecatus, in semita veritatis quae aperta est, casum invenit.

"Homo acharis," etc. Sine gratia Spiritus sancti; vel amarus, quia amarum ex noxium sensum ingerit auditoribus.

"Fatui reprobabitur parabola," etc. RAB. " Judaei, qui adhuc putant, etc., usque ad haeretici, qui sophisticis argumentis nituntur evertere veritatem Evangelii."

"Est qui vetatur." Reprehensa falsitate haereticorum, intentionem pravae voluntatis vituperat. Sunt enim, qui cum non possunt actu peccare, nolunt in voluntate quiescere.

"Est qui perdet animam suam." Quia timens hujus mundi potestatem, non audet profiteri Evangelii veritatem: unde, "Qui erubuerit me et meos sermones, hunc erubescet Filius hominis".

"Est qui prae confusione," etc. Sunt qui plura promittunt, et pauca reddunt, et eos quibus mentiendo promittunt, inimicos sibi faciunt.

"Potior fur." Non excusat furem, sed ejus comparatione ingravat mentiendi assiduitatem. Mystice autem fures, sunt Judaei, quibus dicitur, "Qui praedicas non furandum, furaris". Haeretici vero mendaces qui pejores sunt, quia post perceptam baptismi gratiam ad vomitum redierunt, et Spiritui gratiae contumeliam fecerunt.

"Sapiens in verbis," etc. Quia sapientiam mentis demonstrat in bene dictis: unde, "Bonus homo de bono thesauro cordis sui profert bonum".

"Sapientia absconsa." Nulla est utilitas thesauri, qui absconditus est et non scitur, et sapientiae sine discretione absconsae.