I, P. 2, Inq. 2, Tract. 2, Sect. 1, Q. 1, M. 3, c. 1
I, P. 2, Inq. 2, Tract. 2, S. 1, Q. 1, M. 3, C. 1
AN IN DIVINIS DEBEAT DICI NOMEN HYPOSTASIS.
Ad primum sic: 1. Hieronymus, Ad Damasum Papam: "Ab Arianorum praesule hypostaseon novellum nomen a me, homine Romano, exigitur. Taceamus tres hypostases, si placet: hoc enim nomen non bonaesuspicionis est, cum in eodem verbo sensus dissentiunt; aut si rectum putatis tres hypostases cum interpretationibus suis debere nos dicere, non negamus; sed mihicredite, venenum sub melle latet". Ergo, cum nomina ambigua et suspecta non debeant dici in divinis, hoc nomen hypostasis non debet ibi dici.
2. Item, Damascenus, III libro: "Hypostasim determinant substantiam cum accidentibus" ; hypostasis ergo est substantia cum accidente; sed "in Deo nullum est accidens", sicut dicit Augustinus ; ergo in Deo non est hypostasis. — Si dicatur quod in Deo nullum est accidens, est tamen ibi aliquid per modum accidentis — contra: omne accidens adveniens est; ergo si nihil est adveniens in Deo, nec ratio advenientis, ergo nec ratio accidentis; ergo non dicitur aliquid per modum accidentis.
Contra: a. Boethius: "Hypostasis est res subsistens": sicut enim essentia est qua res est, ita hypostasis est qua res subsistit; sed subsistere est in Deo; ergo hypostasis est in Deo.
Respondeo, 1. secundum quod dicit Magister, in Sententiis, 26 dist. I libri, Hieronymus "non negat esse utendum nomine hypostasis, sed haereticos eoprave usos ostendit, contratquos cautela opus erat in distinctione significationis; alioquin sibi contradiceret", quia ipse Hieronymus dicit: "Clamamus: si quis tres hypostases, id est tres subsistentes personas non confitetur, anathema sit; si autemhypostasim usiam intelligens non in tribus personis unam hypostasim indicit, alienus est a Christo" etc.
2. Ad aliud Damasceni dicendum quod loquitur de hypostasi proprie secundum quod est in creaturis et illa dicitur proprie cum accidentibus propriis; et hoc modo non est in divinis, immo hypostasis, prout est in divinis, est res subsistens cum proprietate, quae nullo modo dicitur accidens, quia non est adveniens, sed aeterna et immutabilis.
