I, P. 2, Inq. 2, Tract. 2, Sect. 2, Q. 3, M. 2, c. 6

Quaeritur postea utrum Deus dicitur sapere creaturas.

Ad quod sic opponitur: a. Sapientia dicitur de aeternis; sed creaturae non sunt aeternae; ergo etc.

b. Item, 35 dist. III libri Sententiarum: "Sa.pientia non tantum superiora cognoscimus, sed etiam cognitis delectamur". Sapientia ergo dicit cognitionem cum delectatione; sed Deus non habet delectationem extra se; ergo non sapit aliquid extra se.

c. Item, sapientia dicitur cognitio de causa ; sed cognitio de creatura non est cognitio de causa; ergo non est sapientia de creatura.

Contra: 1. Anselmus: "Creatura in Creatore est creatrix essentia" ; ergo in causa non differt ipsa causa et effectus in causa; ergo erit eadem cognitio causae et effectus in causa; si ergo cognitio causae dicitur sapientia, ergo cognitio effectus in causa similiter debet dici sapientia; ergo sapit creaturas.

2. Item, in Sententiis, I libro, dist. 35: "Sapientia est de temporalibus et aeternis". Ergo est de temporalibus; ergo est de creaturis.

Respondeo: Est considerare creaturas in sua natura et est considerare ipsas in causa. Primo modo non dicitur Deus sapere creaturas; secundo modo potest dici sapere creaturas, scilicet in causa, ut non dicatur sapere creaturas simpliciter, sed cum determinatione, scilicet sapit creaturas in causa. Sapientia enim, secundum quod proprie dicitur, dicit cognitionem cum delectatione ; non habet autem Deus delectationem in creatura secundum quod in propria natura, ideo non dicitur sapere creaturas; dicitur tamen scire eas, quia cognitio eius transit super res.

[Ad obiecta]: 1. Ad id quod obicitur quod in Deo idem est causa et effectus in causa: dicendum quod verum est et potest recipi quod sapit effectum in causa; magis tamen proprie dicitur scire effectum in causa.

2. A d illud quod obicitur quod sapientia est de temporalibus: dicendum quod, secundum quod temporalia considerantur in natura propria, sapientia non est de temporalibus, sed secundum quod temporalia considerantur ut in causa vel dispositione divina, sic dicuntur sapientia et scientia esse de temporalibus et aeternis.