Quaestio 4

Questio. iiii. in actibus moralibus intelleTrum ctus praecedat voluntatem.

¶ hic sunt duo videnda. primum est propositsitum. 2m est. vtrum voluntas possit aliquid velle non precognitum. ad primum dicit vnus doctor quod in morali Quantum bus voluntas praecedit intellectum: et actus volendin vt moralis: est prior actu intelligendi omnis autem actus moralis specificatur a fine: sed non nisi inquantum prordinatur in ipsum: sed non priordinatur nisi per voluntatem. ergo ipsa praecedit. Sequitur etiam quod actus intellectus vt praecedit actum volunta. tis: non est mere moralis: sed tantum naturalis.

¶ 2o sic. omnis extesio per quam aliquid fit practicum praecedit actum qui fit practicur per eam: vt practicus est: sed ista sit a voluntate. ergo etc.

¶ Sed de actu imperato: quodo potest esse prius impratum quam cognitum. duest. Dicitur hoc quod prius cognoscitur sub ratione vniuersali.

¶ Contra. quia sub ratione particulari impratur. ergo imperatur sub ista ratione: sub qua non praecognoscitur. Dicitur quod illa ratio particulari est praecognita in generali. Non videtur mihi quod aliter posset perfecte saluari: nisi dicendo quod est aliqua ratio occulta quae praesupponitur inquirenda. Dico ergo quod oportet necessario ponere: quod licet obiectum sit praecognitum scilicet talis acti imparatus. non oportet tamen omnem conditionem obiecti praecognosci: sicut estam dum ageretur de modis intrinsecis quomodo a deo cognoscuntur et quomodo non. fuit superius ostensum. ad 2m videndum est. si voluntas potest aliQuantum quid velle n praecognitum. Dicit vnus doco quod deus hoc de potentia sua absoluta posset facem. Et hoc declarat sic. Actus intelligendi non videtur praexigi nisi in ratione alicuius causarespectu actus volendi: sed non potest haec intellecti nisi in ratione causare extrinsece et efficientis. Et tunc clarum est quod deus illam poterit supplem quia tunc immediate per se ipsum causabit. Si dicatur quod non. quia sunmt ef fectus essentialiter ordinati: sicut agens naturale praexigit approxi mationem sui ad passum necessario. hoc dicendo habetur propositum. quia in essentialiter ordinatis et realiter distinctis deus posterius poterit facem sine priori: si sint absoluta. sicut patet de alteration quae ordine essentiali praecedit generationem.

¶ Si dicatur. quod inter velle et intelligere est ordo essentialis simpliciter. inter ista autem secundum quid tantum.

¶ Sed contra. quia tunc petitur principium. quia ista sunt distincta et absoluta.

¶ Alii autem dicunt. quod voluntas non potest ferri obiectum nisi sit sibi repraesentatum. actus autem intellectus repraesentat obiectum Sed quare deus non possit repraesentare. non video demonstrationem Teneo tamen oppositum propter auteitates Aug.