Quaestio 5

Questio. v UTrum voluntas creata teneatur se conforma voluntati diuine in mod volendi vel volito introducuntur 4or conclusiones. Prima est. Hic quod voluntas creata tenetur conforme ri voluntati diuine: quantum ad voluntatem signi: quia voluntas nostra legi diuine est obligata: et ipsa lex partinet ad volunt tatem signi.

¶ 2a conclusio est. quod voluntas creata nin tenetur conformari voluntati bemeplaciti: quia nullus tenetur velle suam damnationem: et tamen deus vult damnationem reproborum voluntate omplaciti.

¶ 3a conclusio est. quod voluntas nostra tenetur conformari veluntati diuine quantum ad voluntatem antecedente. quia sicut deus vniversaliter omnes homines saluos fieri secundum hanc voluntatem. et ad agnitionem sue veritatis peruenire: et nos ita debemus hoc velle.

¶ 4a aet est. quod voluntas nostra non tenetur conformari voluntati diuine quantum ad voluntatem consequentem: quia voluntate consequente vult deus mala fieri: aut scandala permittere: cum tamen non posset omnia prohibet et tamen nullus dabibet velle malum: aut scandalum. quia non solum malum facientes sunt digni morte. sed etiam qui consentiunt facientibus vt ait apostulus ad Ro i.

¶ Contra has conclusiones instatur 4r. primo. quod non tenetur quilibet ad confilia et ad modita: sed tantum ad praecepta: et tamen consilia sunt de voluntate signi.

¶ 2o. quia illa voluntas est rectissima: quae est similis rectissime voluntati quae est prima reglasiam sed voluntas bemplaciti est rectissima.

¶ 3o quia deus antece denter noluit mortem christi: et tamen mors christi est nobis summeamabilis.

¶ 4o. quia impossibile est duos actus contrarios circa idem obiectum esse bonos: cum non contrarietur bonum omni bono: hoc autem est sic si oppositum eius quod deus consequenter vult velimus.

¶ Ad primum dico. qrg non est oblutio ad voluntatem signi. nisi eo modo qui est manifesta vt teneatur quis ad consilia: non ad consilia seruanda: sed non sper nenda. et ad praecepta: vt ad implenda.

¶ Ad 2m dico. quod in moralibus actus similes ad personas dissimiles applicati: sunt moraliter dissimiles: sicut actus magnificentie qui est in principi vartuosus est: et in rustico viciosus: multo autem maior distantia est in proposito.

¶ Ad 3m dico. quod noluit mortem christi esse quantum ad malum culpe: quod ibi fuit in eius occisione. sed bene antecedenter et consequenter. quia ad bonum redemptionis humane. Et isto modo volunt eam esse beata virgo.

¶ Ad 4m dico. quod verum assumit stantibus vniformiter omnibus circumstantis. cum vnica variet totam speciem actus moralis: sicut patet in policiis. in quibus non licet filio velle mortem patris ex debito naturae quem iudex vult mori ex debito iustitie. Sic dico in proposito.

¶ Sed hic rema. difficultas de voluntate diuina vtrum scilicet velit mala fieri. Dicunt aliqui quod sic. quantum ad positiuum: sed non quantum ad deformitatem vel priuatiuum consequens illud positiuum.

¶ Contra. quia potentia volens obiectum: eadem necessitate vult conditiones necessarias illi obiecto: positiua autem aliquorum sunt talia quod ea necessario consequuntur priuationes et deformitates. Unde non videtur esse contra intentionem Aug. quod deus velit mala vt mala sunt. Aliquis enim bene potest velle malum in ordine ad penam: quia decor vniunmsi consistit in ordine iustitie: volendo ergo sic mala vniversalt bene mala. ordinando ipsa ad aliquod bonum.