Quaestio 2

Quaestio. ii. Tum vde sint in potentia obiectiua. intelligendum quod sicut rechic est tat Aus. sr q. llus nomunc ydea fuit a platone inuentum: et est idem quod forma.

¶ forma autem accipitur 4r. Primo accipitur pro perfectione que non est pars rei: sicut accidens dicitur esse perfectio.

¶ 2o modo accipitur forma pro eo quod est perfectio et pars rei sicut anima.

¶ 3o accipitur pro perfectione que est tota natura: vel totum compositum.

¶ 4o modo accipitur pro ratione diffinitiua. et sic accipit plato. Isto modo intelligendo dicit Scotus: vt prius dictum est. quod quiditas productiua in esse intelligibili est vdea. Illud vt dixi: non capio. quia aut ipse loquitur theolo gice: aut metaphysice. Si theologice. sic patet quod non est verum. Nam illo modo secundum Aug. est nobilissimum et praestantissimum. quiditas autem producta habet solum esse secundum quid et diminnutum. Si autem metaphysice: certum est quod vdea accepta 4o modo abstrahit ab omni productione. ergo vt producta non est vdea.

¶ Oportet ergo imaginari 4or signa in quiditate.

¶ Primum est in quo est quiditas tantum.

¶ 2m est in quo est intelligibilis: quia intelligibilitas est veritas: et hec est eius passio.

¶ 3m in quo aduenit sibi esse intellectum: esse enimintelligibile conuenit sibi ab intrinseco sicut propria passio sed esse intellectum ab extrinseco et per accidens: et per consequens posterius.

¶ 4m in quo intelligitur a creatura: et hoc est ei accidens et contingens. et ideo in 4or signo. quia quod conuenit sibi in 3o scilicet esse intellectum a deo: licet conueniat sibi per accidens sibi conuenit necessario ab extrinseco. sed quod intelligatur a creatura est contingens. quiditas ergo prius est quam sit in esse cognito vel litellitua: et vt sic habet esse in potentia obieantiua. et sic est yvdea.