Quaestio 2

¶ Questio. ii. SEcunda questio est: vtrum pecca tum in spiritum sanctum: sit peccatum ex certa malitia.

Dicunt aliqui quod sic: quia quoddam est pecca tum ex impotitia: quoddam ex ignorantia. et quoddam ex certa malitia. Primum dicitur esse peccatum contra patrem: cui attrinbuitur potentia. Secundum contra filium cui attribuitur sapien tia. Tertium contra spiritum sanctum: cui clementia seubonitas attribuitur.

¶ Sed contra. quia in omni genere peccati possunt reperiri ista tria: quia circa idem genus peccati aliquis peccat ex fragilitate. alius quia ignorat esse peccatum. alius ex malitia naturae.

¶ Secundo. quia peccatum in spiritum sanctum disi esse circa finem: sed circa fine potest quis peccare ex impotsitia vel ignorantia.

¶ Ideo dicunt alii quod peccatum in spiritum sanctum est desperatio quae maxime obuiat bonitati diuine quae appropriatur spiritui sancto.

¶ Sed contra. spies est in memoria quae attribuitur patri: sed fides in intellectu quae attribuitur filio: charitas in voluntate quae attribuitur spiritui sancto.

¶ Secundo. qua to vitium est maius tanto est contra maiorem virtutem. Sed maior virtus non est spes sed charitas: ergo nec maius est vitium: sed aliud.

¶ Ideo dicunt alii. quod peccatum in spiritum sanctum est obstinatio: quia opponitur benignitati quae appropriatur is scilicet

¶ Sed contra. quia obstinatio vel accipitur pro actu: et sic est pena peccati vel pro malo habitu: et tunc non est peccatum: quia gratia potest stare cum habitu vicioso.

¶ Ideo dicunt alii quod peccatum in scilicet. est im pugnatio veritatis agnite.

¶ Sed contra. quia tunc omne mendacium: et omnis deceptio esset peccatum in spiritum scuntum: quod non videtur.

¶ Ideo dicunt alii quod inuidentia fraterne dilectionis est pecatum in i scilicet quia opponitur charitati.

¶ Sed contra. quia inuidentia est vnum peccatum capita le. peccata autem capitalia: vt sic formaliter distinguuntur: non educuntur in aliquam trium personarum. Est ergo pecatum in spiritum scundum sinalis impnia: quia per christum in euangelio: pecatum in spiritum sancum est irremissibile: omnia autem alia preccatam a finali impnia sunt remissibilia: et possunt remitti. Sed finalis impnia nequaquam.

¶ Sed contra: quia secundum sanctos doctores omne peccatum est remissibile. Dicendum quod etiam omnia peccata sunt remissibilia isto modo ego si peccatum in spiritum scuntum diciturut ab aliis secundum verbum christi in remissione: nullo modo est remissibile de nam sua.

¶ Secundo: quia finalis impnia nulli persone appropriatur. Dico quod immo pui sancto: inquantum obuiat charitati spiritus sancti: quae parata est influere ad contritionem de peccatis.

¶ Tertio. quia scti etiam plura peccata attribuunt i scilicet vt dictum est. Dico quod verum est accipiendo large peccatum in spiritum sanctum: non proprie: sicut videtur loqui in euangelio de peccato in spiritum sanctum: quod tantum est irremissibile.