Quaestio 4

QUarto quaeritur. vtrum hoc demonstret quod proferimus.

¶ hic sunt quatu or concluiiones.

¶ Prima est: quod non potest demonstrare nisi corpus christi per rationes factas superius.

¶ Secunda conclusio quod non demonstrat corpus christi: vt hic praesens. quia ibi non est pro instanti vltim.

¶ Tertia conclusio quod non demonstrat pro futuro patet de se. quia falsum diceret.

¶ 4a conclusio quod nec vt in celo: quia non est demonstratio ad praesentiam illam.

¶ 53a conclusio quod demonstrat corpus christi: vt consecratum a christo in cena: et hoc probo. 4r.

¶ Ubi sciendum quod aliqua oteto potest accipi indicatiue: vel recitatiue. tunc sic quandocunque aliqua ortero profertur indicatiue vel recitatiue. ed modo demonstrat quo fuit ab indicante prolata et nihil aliud: quia habitudo realis est ad indicantem. sed istam ortionem non dicimus nisi recitatiue. probo: quia nos dicimus quod christus bendixit fregit: et dixit accipite etc. ergo idem demonstramus quod christus demonstrauit.

¶ 2o sic quandocumque aliquis dicit in persona alterius: designat illud verbum: sicut profertur ab illo: et conuenit illi in cuius persona dicitur. sed ita dicimus hoc: accepit panere et dixit. hoc est corpus meum. ergo etc.

¶ 3o quandocumque aliqua propositio est de praesterito: eius demonstratio est prout fuit in praeterito: sed ista propositio habe habitudinem ad praeteritum signatum: et per consequens habet rationem et dmonstratio nem ad illud secundum quod fuit in praeterito.

¶ 4o quia dicit scoo. quia si simpliciter diceretur. hoc est corpus meum sine praecedentibus: nihil fieret ergo oportet quod ista verba habeant habitudinem ad precedentia. sed bora verba sunt prolata in ordine ad consecrationem christi ergo illud demonstrat quod christus demonstrauit in cena.

¶ Sed hoc est di. quia nulla dictio potest demonstrare quod non est.

¶ Respondeo quod vem est si sumitur indicatiue. sed si sumatur recitatiue potest demonstrare quod fuit: verbi gratia quando recitando dicimus in persona ade. hoc nuncos ex ossibus meis.

¶ 2a difficultas quod omne quod demonstraintuitiue est cognoscibile. ergo existit.

¶ Respondeo sicut prius verum est de demonstratione perfectionis indicatiue.

¶ 3a difficultas. quia saltem pro tempore praesenti non potest demonstrare.

¶ Respondeo quod hoc trmpus non est praesens simpliciter. sed recitat illud ad quod fuit praesens.

¶ Sed remanet dubium. quia ista propositio. hoc est corpus meum: eiusdem sisigeneratiua et indicatiua. seu demonstratiua: cuius est effectiuased efficit corpus christi: vt nunc est haoc: non vt fuit in cena effectiue: nisi vt est respectu illius consecrationis. ergo et demonstra tiue.

¶ Respondeo quod aliter habet causationem et aliter significationem nam exinstictione divina habet causare: ex instictione autem humana habet demonstrare: et ideo ad aliud potest referri: et sigeneratio et demonstratio.