Quaestio 3

TErtio quaeritur vtrum anima cognoscat futura contingentia. Quod sic. prim regum. 2. de muliere phytionissa. et de samuele qui praedixit sauli euentum belli qui erat contingens.

¶ contra. Isa. Il 4. Annunciate nobis futura et dicemus quoniam dii istis. ergo videtur quod ad solum deum hoc partineat 4a conclusiones.

¶ primua conclusio est quod anima se hic inducuntur parata in puris naturalibus non potest conoscere futurum contingens. hoc enim difficile est saluare in deo non enim est cognoscibile in se: quia n existit: nec habet repraesentatiuum.

¶ 2m ontusio quod potest per reuelationem: sicut patet de prophiosopis.

¶ 3a conclusio quod nin fu tura necessaria: quia nullum est futurum in se necessarium secundum quiditatem vnde esse suum est contingens in se: quia a causa contingente: puta a volunta te diuina dependet ideo potest aliter se habere.

¶ 4a conclusio quod deus potest hoc sibi reuelare: patet de se.

¶ Sed instatur contra istas conclusiones.

¶ contr primam intellectus separatus potest cognoscere naturaliter quodlicet ens limita tum: sed futurum contigens est huiusmodi. ergo etc.

¶ Si dicatur quod non est ens actu: non valet: quia ens est obiectum prout se extendit ad esse actu et potentia.

¶ contra 2m Aut illa reuelatio erit intuitiue: et hoc si quia nn existit: nec abstratiate. quia nulla species potest repraesentare futurum contingens sufficienter: cum deus possit hoc postea impedire.

¶ contra am. quia nullus dubitat de futuris necessaris.

¶ Similiter contra 4 ontlusiones. quia non oportet quod per se nota reuelentur.

¶ Respondeo ad primum dico et concedo quod si sit sufficienter approxiatum et praesens: nunc autem necin se: nec per similitudinem possunt repraesentari.

¶ Sed quare non potest esse dispositio repraesentans futurum: sicut praeteritum:

¶ Respondeo quia illud non est nec fuit actu: praeteritum autem fuit actu.

¶ Ad 2m videtur diffici le: quia eadem specie manente potest contrarium euenire: non video quod ista certitudo possit fieri per speciem: sed deus potest causare actum quem causaret futurum: si esset praesens.

¶ Ad 3m philosophi reputarent hoc esse necessare esse: quod sol oriatur cras: sed hoc fidelibus qui dicunt deum contingenter agem et producere creaturas esset fabulosu.

¶ Sed hoc est ifficultas probo quod anima possit cognoscere futura contigentia naturaliter. Quandocumque sunt aliqua duo eiusdem rationis: et idem numero. si vnum est cognoscibile per naturam et reliquum: sed ptum et futurum sunt penitus idem. id ipsum enim quod est in futuro totum est in praeterito quantiad omnia in quibus res est praeterita fuit futura. praeteritum autem est cognoscile per naturam. ergo etc.

¶ hic oportet dicere quod aliquid est in praterito quod numquam fuit futurum. praeteritum enim inquantum tale distinguitur a futuro. ergo vt sic vnum non est in altero. res autem quae est sub vtroque scilicet sub praeterito et futuro bene est eadem. Sed rai pteritionis et futuritionis sunt opposite.

¶ 2a difficultas quicumque in tellectus cognoscit aliquid intuitiue et illa quae stu in eo: sed praesentia habent ordinem ad futura. cognoscens ergo ordinem cognoscit extrema imter qua est: et illa sunt praesentia et futura.

¶ Dico quod si ordo essentialis esset: ratio concluderet. non est autem ordo nisi priordinationis diuine. respectus autem voluntatis non sunt cogscibiles per naturam.

¶ 3a difficultas quicumque potest cognoscere actum aliquem naturaliter et obiectum: sed intellectus separatus potest naturaliter cognosceme actum prophie quem scilicet prophia habebat de futuro contingenti. ergo etc.

¶ Respon isto mo non nego cognoscendo actum poterat cognoscere futurum.

¶ 4a difficultas beati vident actum volendi dei. et peconsequens determinationem futurorum.