Quaestio 2

SEcundo queritur. vtrum de praeteritis possit recordari. quod ni: quia in praes. dicitur. Numquid cognoscentur in tenebris mi rabilia tua et iustitia tua in terra obliuio nis. ergo est ibi obliuio.

¶ contra. Apoc. ¶o dicebant sancti: vindica difene sanguinem nostrum etc. pambula praemittuntur.

¶ primum est. quod non Hic quicuor sit recordatio alicuius per obiectum illud cuius praecessit notia. quatienscumque enim obiectum est praesens insecant nouam in tellectionem. talis autem non est recordatio.

¶ 2m quod inter recordationem et cogitationem est ordo essentialis. ergo vnum eorum non praesesse intellectio: sed alterius et alterius rationis.

¶ 3m actus quem causat obiectum de se est rectus: recordatio autem est actus reflexus.

¶ 4m actus quem immele causat obiectum est intuitiuus alius est abstractiuus

¶ his praeambulis praemissis ponuntur 4or conclusiones.

¶ primo conclusio q recordatio non fit per specie intelligibilem quia omnis species intelligibilis abstrahit a duratione et a differentia temporis: sed omnis recordatio concernit tmpus praeteritum.

¶ 2a conclusio. quod omnis species intelligibibi abstrahit ab existentia: sed omnis recordatio est de existente praeterita.

¶ 3a conclusio quod nec ab habitu: quia recordatio fit de solo actu a quae non fuit aggeneratus habitus.

¶ 4a conclusio quod non fit mediume actu quod fuit: quia ille non est.

¶ Ideo dicit sco. quod fit per quamdam dispositionem difre lictam in intellectu praeuio illo actu.

¶ Sed istatur contra ista.

¶ primo. quia quaro a qui causatur illa dispositio quod non ab actu intelligendi: quia est operatio immanens: sed ab obiecto: quod puio actu causat talem dispositionem.

¶ 2 di. si recordatio terminatur ad actum intelligendi: quae intellexiobiectum: puta hominem: vel vtrum ad ipsum hominem.

¶ Dicit secundo. quod primo ad actum et ex consequenti cognoscitur obiectum. vnde non recordor de rinisi quia vidi vel audiui: vel qualitercumque percepi.

¶ 3a di. quomodo in la dispositio repraesentat existentiam actus scilicet cum nullum repraesentatiuum repraesentet existentiam quae est contingens. Dico quod existentia n potest repraesentari propter psaentiam. ex hoc autem quod actus transit in praeteritum: est necessarius. et vt sic praeshabere repraesentatiuum.

¶ 4a di. cum illa fuerit causata actu praecedente. quo potest fieri recordatio de praeterito.

¶ Dicit sco. quod illa dispositio non susfict ad repraesentandum actum vt praeteritum nisi in anima apphensione discursus temporis intermedii et illa coniuncta faciunt illam repraesentationem.

¶ 5a di quare non potest dici species intel ligibilis.

¶ Dicitur quod species ordine essentiali praecedit actum: illa ant dispositio necessario sequitur actum. Sed numquid ista dispositio est de genere hbi tus.

¶ Dico quod non. quia habitus se tenet ex parte potentie ista autem dispositioex parte obiecti quod repraesentatur.

¶ Alia du. si actus potentie sensitie prelinquit talem dispositionem in intellectu.

¶ Dico quod non causaliter: quia quand sensus intuitiue videt aliquid intellectus cognoscit intuitiue actum sensitiuum: et talis actus intellectiuus dereliquit talem dispositionem in intellectu. Alia difficultas est quomodo potest recordaura esse in imaginates. quao non attingit nisi ad sensitiltis. recordatira tamen terminatur ad actum immelae: et actus videndi non est sensibili: nec actus imaginandi. Ul terius imaginatio esset reflexa: sed imaginor me imaginasse

¶ Uter mihi quod potentie interiores sensitiue sint reflexiue: quia sensibiliter recordor de imaginatione: et bruta etiam recordantu actus autem imaginandi est forma corporalis: et ideo ad eum potest attin gere: sed in exterioribus sensibus non est recordatio.

¶ Alia difficultas. si ille dispositiones semper manent in anima.

¶ Dico quod ex quostpermanentes et non debent inesse a causa efficiente. ideo non apper quod possunt corrumpi.

¶ Sed quid de beato paulo.

¶ Dico quod suficit quod ille actus dereliquerit talem dispositionem qua recordatus fuit de illis. hoc enim non potuit fieri per obiectum: vel per actum: et per hoc quod cognoscebat actum necessario cognoscebat obiectum: et eo modo quo erat obiectum actus. si ergo illa dispositio repraesentabat distincte actum videndi: oportet quod distincte repraesentaret obiectum cuius erat actus