Quaestio 4

QUarto queritur. vtrum anima posit alteri loquividendum est de locutio hic primo ne sensibili per si sent Se bilia.

¶ Et introducuntur. 4a conclusiones.

¶ prius conclusi est quod vna anima coniuncta potest alteri anime coniuncte loqui: quia potest facere signa sensibilia mediante corpore.

¶ 2a conclusio quod anima conium cta potest loqui cum separata. hoc patet: quia potest formare verba: et anima separ ta illa intelligere.

¶ 3a conclusio quod anima separata non potest loqui cum coniu cta quia non potest formare sil sensibilia: quia nec angelus potest forma absolutam causare: vt dicit Aug. super gen. ad litram.

¶ 4a conclusi quod nec anima separata cum aia anima separata pot loqui sensibiliter.

¶ Sed contra istas conclusiones instatur.

¶ contra prim scilicet quod anima coniuncta non possisensibiliter loqui cum alia coniuncta numquam enim anima coniuncta percipit in tuitie formationes vocum sensibilium.

¶ hic dico quod vorcauntur a potentia executia: quam voluntas mouet. anima autem non perci pit hoc intuitie immeie: sed auditus intuitie percipit verba: intellectus autem intuitie intelligit actum audiendi: et ex consequenti obiectum. ¶a contra 2am. quod anima coniuncta sensibiliter possit loqui cum separata: quia sensbilis locutio corrspondet sensibili secundum auditionem.

¶ Dico quod intellectuali auditioni praestcorrspondere locutio sensibili¬

¶ contra 3am. quia scient apparent et loquuntur.

¶ Dico quod virtute diuina vel angelica formatur corpus fantasticum: et tunc non est totaliter separata.

¶ contra 4am. angelus loquitur angelo in corpore assumpto. Respondeo quod non nego det huiusmodi: quia vt sic non est totalis separatio videndum est de locutione intellectuali. Et in Iterum ducuntur similiter. 4a conclusiones.

¶ rim conclusio es quod ania coniu cta in via non potest loqui anime coniuncte intellectualiter: quia intellectus possibilis habet ordinem ad fantasmata: et ideo prius oportet fantasiari: sed actus intellectuales non sunt fantasiabiles. ergo etc.

¶ 2a conclusio quod nec siparata potest intellectualiter loqui cum anima coniuncta quia anima coniuncta non primam patelligere nisi mediam fantasise vt dictum est.

¶ 3a conclusio quod anima coniuncta pert intellectualiter loqui cum separata: quia anima separata immetu sine fat tasmate potest recipere actum intelligendi: sed anima coniuncta potest causare actum: sicut alia obstantia possunt mouere.

¶ 4a conclusio quod anima separata potest loqui intellectualiter alii anime separate: quia medium fecunda est principium actiuum et intellectus possibilis suffitatem approximatus alteri anime est conueniens susceptiuum. Item medimi fecunda vtriusque est eiusdem rationis: et passum eiusdem rationis.

¶ Si dicas quod non est sufficiens approxito non valet: quia multo minor appro xito requritur inspiritibus quam in corporalibus.

¶ Sed instatur contra istas conclusiones.

¶ contra primam quia in animabus coniunctis est etiam sufficiens productiuum: quia memoria fecunda: et conueniens susceptiuum: quia in tellectus possibilis et debita approximatu.

¶ Dico quod impedispropter ordinem ad fantasmata.

¶ Sed quomodo non experimur actum quem causamus in angelo vel in anima separata cum ei intellectualiter loquimur.

¶ Respondeo. quia forte de fcondo non est de possibiliest potest.

¶ Sed ifficultas est cum anima videat intuitiue aliam: quare loquitur sibi. cum videat totum: quod in ea est.

¶ hic posset dici quod in omnibus sanctis omnes operationes et motus stut subiecte imperio voluntatis: et ita vna alteram non moueret modo praedicto prohibente volunt. te: et sic nihil cognoscerem de anima: nisi vellet mihi reuelare: nisi dicatur quod in locutione dat cognitionem abstractiuam cuius habebam intuitiuam.