Quaestio 4

QUarto queritur vtrum pena incendii sit maxima in damnatis. Quod sic quia istam infligit christus damnatis. Mathe. 2o dicens. Ite maledicti in ignem eternum etc.

¶¶ Contra. quia Ecechielis. proponit aliam penam istis dicens. Non videbunt disecenum deum. est quod primam pena erit pena dannihic sciendum secunda tristitia naturalis de isto dino. 3a tristitia quam infliget ignis cum voluntate diuina in animam. 4o pena quod ignis affliget corpus modo predicto.

¶ Quod autem pena danni sit maxima probatur.

¶ Primo. quia oppositum eius est maximum bomotum scilicet visio diuine essentie Confirmatur: quia deus est largus in remunerando: et remisus in puniendo. maius ergo bonum est beatitudo beatorum: quam fit malum infelicitas damnatorum. tantum autem malum est comrentia visionis diuine quantum bonum est ipsa visio. ergo etc

¶ 2o ratio. quia cum pena inferni positiua potest stare beati tudo: vt superius visum fuit de confessione. non autem cum pena danni: tunc sic. Illud est minus malum quod secum compatit maximum bonum quam illud quod non. Sed pena sensus quacumque sit illa causata ab extrinseco. potest secum compati summum bomoium: quia visionem diuine essentie: vt visum est superius. pena autem damni non potest: quia est eius priuatio: et priuatio et habituse in eodem non compatiuntur. ergo etc.

¶ Quod cum pena sensus possit stare beatitudo patet de christo: qui maximam penan sensus sustinuit in cruce: et tamen in instanti illo habuit bea ¬titudininem: sicut modo: et si tantum fuisset afflictus sicut lucifeaffligitur: adhuc stetisset beatitudo eius.

¶ 3a ratio. Maibonum est priemium ipso merito: quia semper fit praemiatio vltracondignum: quia non posset fieri nisi sic esset: sed quia maius bonum est actus meriti quam fit malum pena inferni: ergo maius malum est carentia boni meriti quam fit malum ipsa tota pena positi ua inferni: quia si duo bona sic se habent quod alterum alteri secundm excellentiam comparantur: si carentia minus excellentis bo ni est maius malum quodam alio malo positiuo non est dubium quin carentia excellentioris boni sit multo magis malum illo tertio malo positiuo cui ambo comparantur.

¶ hic non restat probare nisi quod maius malum sit carentia boni meriti: quam malum pene positiue inferni. hoc probatur per beatum Anf. in libus. Cur deus homo: qui dicit quod prius diabet vel le quis esse in inferno eternaliter quam peccare mortaliter. ergo maius bonum est actus meriti quam pena positiua inferni: et mul to magis bonum praemii: vt superius est probatum: et per consequens maximum malum est priuatio: se carentia ipsius.

¶ 4a ratio patet per hoc comparando penam tristitie que causatur realiter a carentia visionis diuine. maior est quam ista quae causatur ab igne. quia ex pena maiori oritur.

¶ Sed est difficultas que maiorsit pena partis sensitiue vel intellectiue.

¶ Dico quod maiorest tristitia quaecumque est in parte intellectiua quam quae est in sensitiua: quia non potest esse ita perfecta tristitia sensitive partis: sicut intellectiue: nec similiter dlectatio.

¶ Sed contra pueri qui sunt in limbo puniuntur pena danni. peccata actualia quae sunt maiora puniuntur pena sensus. ergo vel non erit correspondentia pene et culpe: vel pena sensus est maior.

¶ Dico quod omnibus peccatis mortalibus debetur pena sensus: et pena dani. Unde obiectio supponit pro peccatis actualibus quod solum pena sensus debeatur: quod est falsum: quia vt dictum est: vtraque pena debetur eis. sed peccato originali tantum pena damni