Praeambulum

DIST. XXXIII; De Peccatorum proximorum Parentum in filios reduandantia, Deque originalis peccati aena..

PRAEDICTES adiiciendum videtur. [Postquam Magister determinauit de peccato primi Parentis, quomodo redundat in posteros, Hic, vt dicebatur, specialiter inquirit, si peccata proximorum, vel aliorum Parentum redundent in posteros. Circa quod duo facit, quia Primo inquirit si huiusmodi peccata redundent in posteros, quo ad culpam. Secundo specialiter redit ad inquirendum, quomodo peccata aliorum redundent in posteros ibi: Tfit sicet peccuat ris. Circa primum duo facit. quia primo facit, quod dictum est. Secundo specialiter mouet quasdam quaestiones de peccato primi Parentis ibi: [Hic quaer: solet. Circa primum duo facit, quia primo procedit dubitando, & disputando. Secundo verit atem determinando ibi: [ Deinde de parentum.] Circa primum tria facit, quia primo mouet hanc quaestionem. Vtrum peccata aliorum Parentum redundet in posteros. Secundo ad partem affirmatiuam, quod redundant, arguitur per August. & per Scripturam sacram. Tertio specialiter inquirit de peccato, quod contrahimus perpriginem: Vtrum sit vnum, vel plura. Secunda ibi: [Deboc uae. Tertia ibi: [Eequod non id solim. Circa quod tria facit, secundum quod tripliciter probat peccata, quae contrahimus per originem, esse plura: Vtrum sitmmum, voel plura: Primo enim probat sic esse: quia non solum peccatum primi Parentis imputatur nobis, sed etiam peccata aliorum Parentum. Et ideo non dicimur baptixari in remissionem peccati singulariter, sed in remissionem peccatorum pluraliter. Secundo probut hoc idem per auctoritatem Dauid, qui loquens de peccato originali, non loquitur de eo singnlariter, sed pluraliter. Tertioprobat hoc idem: quia dato, quod non imputaretur nobis, nisi peccatum Adgillud tamen peccatum habuit rationem multorum peccatorum. propter quod peccatum originale nostrum non est vnum, sed multa. Secunda ibi: [Et nicendrm de segxitimis. ITertia ibi: [Quod vero in actuali.] Tunc sequitur illa pars: [Deinde de Parentum. lin qua de quaestionibus motis; videlicet, vtrum peccata aliorum Parentum redundenm in posteros. Et, vtrum peccatum originale nostrum sit vnum, vel plura, procedit veritatem determinando. Circa quod tria facit: quia primo innuit, quod peccata aliorum Parentum non redundant in posteros: & soluit auctoritatem August. quod hoc dicit dubitando, non asserendo. Secundo probat, quod slixerat videlicet, quod Aug. hoc dixerit dubitando, non asserendo: quia aliter contradiceret sibi. Cum dicat alibi paruulorum penam in solo originali decedentim esse leuissimam. Tertio specialiter determinat veritatem de virtute peccati originalis, quod est ivnsi. Et soluit auctoritates Scripturae sacrae: quia consuetudo est Scripturae sacrae de singulari loqui pluraliter, & de plurali loqui singulariter. Secunda ibi: [lia, quae sibiipsi Tertia ibi: [Non dicitur pro peccatis.] Tunc sequitur illa pars: [Hic quero, solet. Iin qua de peccato Adae moner quasdam quaestionesit Circa quod tria facit: quia primo circa peccatum Adae mouet hanc quaestionem: Vtrum peccatum illud fuerit grauissimum. Et arguit hanec partem, quod fuit grauissimum. Secundo solust, quo, simpliciter loquendo, non fuit grauissimum. Tertio mouet aliam quaestionem de peccato Adae: vtrum fuerit sibi dimissum. Et soluit, quod Adam penituit: & fuit sibi dimissum. Secunda ibi: [Ad quod urci potest]] Tertia ibi: [Si vero quaeritur. ITunc sequitur illa pars: [et licet peccatis. Iin qua specialiter redit ad inquirendum de peccatis aliorum Parentum, quo transeant in posteros. Circa quod duo facit: quia Primo ostendit, quod non transeant quantum ad culpam, nisi filii sint imitatores Parentum. ex quo dicto oportet, quod aliquo modo transeant alia peccata, si non transeant quantum ad culpam, oportet, quod transeant aliquo modo quantum ad poenam. Duo ergo facit: quia primo facit, quod dictum est, & soluit auctoritates Scripturae sacre, quantum ad sensum litteralem. Secundo soluit quantum ad sensum mysticum ibi: [Quod etiam mystice [Circa primum tria facit: quia primo ostendit, quod peccata Parentum non transeunt in filios quantum ad culpam, nisi filii sint imitatores Parentum. Secundo probat hoc per auctoritatem Hier. & Aug. Tertio hoc specialiter declarat, quod intelligendae sunt auctoritates Scripturae sacrae de silijs imitantibus penam Parentum. Secunda ibi: [sed, vt ait flitron. Tertia ibi: [Ceruntamen.][Tunc sequitur illa pars: [Quod etiam mystice. Iin qua exponit, quod Deus est vindicans vsque in tertiam, & quartam generationem, quantum ad sensum mysticum. Nam quatuor sunt genera peccatorum. Nam primo peccatur suggestione serpentisid est sensualitatis. Secundo delectatione inferioris rationis, & maxime illa delectatio dicitur esse peccatum, si sit morosa, & si in illam delectationem consentiat superior ratio; dato etiam, quod non consentiat in opus. sTertio peccatur consensu superioris rationis in opus. Quarto peccatur consuetudine, reiterando mala opera, & gloriando se de malis operibus: & quia ista genera peccatorum sic se habent, quod vnum gignitur ex alio; ideo Deus est vindicans vsque ad quartam generationem: quia est puniens omnia ista genera peccatorum. Duo ergo facit, quia primo facit, quod dictum est: Secundo ad probandum talem intellectum esse mysticum, adducit auctoritatem Scripturae sacrae de Chanaan, quae quomodo sit intelligenda, in quaestionibus litteralibus patebit. Secunda Ibi: [Ad probandi vero:] & in hoc termi natur sententia praesentis Lectionis, & Distinctionis.