Praeambulum

DIST. XLI De intentionis, & voluntatis obliquitate circa opus malum.

CVMQVE IN¬ TENTIO. DExpe¬ ditis 40. Distinctionibus: restat vsque ad complementum huius libri Secundi expedire quatuor Distinctiones: Potet antem haec pars sic Di¬ uidi contra praecedentia. Quia Magister a 3 4. Dist. incipit agere de¬ malo, & de peccato actuali; in parte ista circa peccatum actuale mouet quaedam dubia, & quasdam quaestiones. Et iuxta quatuor Dist. expediendas mouet de peccato quatuor dubia, vel quatuor quaestiones. Nam primo mouet quaestionem de peccato¬ per comparationem ad infideles: Vtrum omns vita infidelium sit peccatum. Et hoc in hac 41. Distin.

Secundo mouet quaestionem de peccato quam tum ad suam vnitatem, vel pluralitatem: Vtrum voluntas mala interior, & operatio mala exterior¬ sint vnum peccatum, vel plura peccata. Et hoc in 42. Dist. ibi: [cum autem voluntas mala, R &c.

Tertio modo mouet quaestionem de peccato: Per conparationem ad Spiritum Sanctum. Quid sit tale peccatum, & alia plura, quoe circa hoc qutit. Et hoc in 43. Dist. ibi: [Eest praeterea quoddamgenus.

Quarto & vltimo mouet quaestionem de peccato¬ quantum ad potentiam peccandi: Vtrum talis potentia sit in nobis a Deo, vel a nobis, vel a Diabolo, & hoc in 44. Di. Et vltima ibi: [Post praedi¬ fia. 1Prima, ergo pars continet praesentem Lectionem, & Dist. Circa quam duo facit. Nam primo¬ ostendit pluribus vijs, & auctoritatibus, quod omnis vita infidelium peccatum est.

Secundo specialiter comparat peccatum ad voluntatem ostendens omne peccatum volunta¬ riunesse, ibi: [post haec inuestigari. [Circa primum tria facit. Quia primo ait, quod cum intentio faciat bonum opus, & fides intentionem dirigat in infide libus, vbi fides non est, nulla potet esse bona intentio, sed quicquid est in eis peccatum est. luxta illud ad Rom. I4. Omne, quod non est ex fide, pecca¬ tum est. Secundo obicit contra determinata, & hanc quaestionem contemperat, vt quod infideles pos¬ sint facere bonum, sed non bene. Tertio adducit opiniones aliorum, videlicet illorum, qui actus humanos triphariam diuidebant. Quia aliquo actus humani sunt boni, aliqui mali, aliqui indifferen¬ res: & ostendit, quod multis modis potest aliquod esse bonum. ex qubus oibus infert, quod si infideles possunt facere bona, & bene; non tame possunt facere bonum, quod sit remunerabile ad vitam aeternam. Pos¬ sunt ni forte facere bonum. quia possunt facereali¬ quid de genere bonorum, & forte bene, quia &x quadam naturali pietate. sed non possunt facere bonum, quod sit remunerabile ad vitam aeternam. quia carendo fide, carent gra, & charitate, sine quibus nulla aeterna remuneratio esse potest. Secunda ibi: His autem. 7Tertia ibi: [Alii vero. LIunt sequitr illa pars: .[Post baec inuestigari. LIn qua¬ conparat peccatum ad voluntatem Circa quod rria facit Quia primo ostendit omne peccatum esse voluntarium. Secundo declarat, quod omne peccatum est in voluntate. Tertio manifestat, quodcum mala voluntas sit peccatum: Ipsa mala voluntas, vt est peccatum, est quid voluntarium, & est in voluntate. Secunda ibi:.[Illius etiam intelligentia. Tertia ibi: . [Si autem omnae pectatum. 1 Et in hoc terninceinia psentis [ectionis, & Dituiauontr