Circa textum 2

Dostremae particulae buius distinctiouis clara, & aper tasubdiuisio, n qua quidem Magister de aug mento caritatis determmans, opintioni oppositae suae sententiae conctur satisfacere.

C QVARITVR SI CARITAS &c. In ista parte magister inquirit di augmento caritatis. Et tria faciti quia primo circa hoc mouet quaestionem. Secundo ponit suam responsionem. Et tertio addit responsionis suae confirmationem. Secunda ibi, His itaque respodemus. Terua ibi, Vt autem certius &c. Tunc sequitur illa pars, Supra dictum est &c. In qua magister adducit opinionem si pradictis contrariam, & diuiditur in duas partes: quia primo ad hoc quod caritas, qua Deum & proximum diligimus no sit spiritus sanctus, adducit istius opinionis probationt Secundo adiungit quandam aliam quaestionem ibi, Hipaeritus cum spiritus sanctus. Prima diuiditur in tres, se undum quod tenentes opinionem istam triplicite r probant suam intentionem. Primo scilicet ex caritatis diuina & numanae distinctione. Secundo ex spiritus sancti operatione, seu causatione. Et tertio ex caritatis humana beicrintione Secunda ibi, Sed aliud est inquiunt. Tertiam i, Alias quoque inducunt. Quaelibet istarum partium huiditur in duias, secundum quod magister primo addutistius opinionis probationem. Secundo econtra opp. m suam respo nsionem, & partes de se patent. Circa han lctionem quaero.