Rubrica 5

¶ De simulatione et dissimulatione. Rubrica. 5.

IOb hysto. c. 36. "Simulatores et calidi prouocant iram dei"

¶ Salomon in prouerb. c. 11. "Simulator ore decipit amicum suum."

c. 12. "Qui dissimulat iniuriam callidissimus est."

¶ Regum li. 3. c. 3. "Due mulieres venerunt ad salomonem: quarum vna dixit: ego et mulier hoc habitabamus in domo vna: et peperi apud eam: peperit postea et hec. Mortuus est autem filius huius nocte dormientis: quia oppressit eum: et consurgens nocte: tulit filium meum de latere mei dormientis: et collocauit in sinu suo: suum autem filium qui erat mortuus: posuit in sinu meo: quem mane intuens deprehendi non esse meum. Respondit altera mulier: Non est ita: sed filius tuus mortuus est: meus autem viuit. Dixit salomon: Afferte mihi gladium:et oblato ei gladio: ait: Diuidite infantem viuum in duas partes: et date dimidiam partem vni: et dimidiam alteri. Tunc commota sunt viscera eius mulieris cuius filius erat viuus et dixit ad salomonem. Obsecro domine: date illi infantem viuum: et nolite interficere eum. et econtrario illa dicebat: nec mihi nec tibi: sed diuidatur. Respondit salomodo et ait: Date huic infantem viuum et non occidatur: hec est enim mater eius."

¶ Iesus filius sirach in ecc. c. 19. "Est qui nequitur humiliat se: et interiora eius plena sunt dolo."

¶ Salustius in catilinario: Quidam nomine. l. tarquinius ad senatum adductus erat: "quem ad catilinam proficiscentem ex itinere retractum aiebant: is cum diceret se iudicaturum de coniuratione catiline si fides publica data sibi esset: iussus a consule quesieret dicere de paratis incendiis de cede bonorum de itinere hostium senatum docet: praeterea se missum a marco crasso qui catiline nunciaret: ne eum lentulus et cetegus: aliique ex coniuratione depraehensi terrerent: eoque magis properaret ad vrbem accedem: quo et ceterorum animos reficeret: et illi facilius ex periculo eriperentur. sed vbi tarquinius cras sum nominauit hominem nobilem maximis diuitiis summa potentia: alii rem incredibilem rati esse: pars tam etsi verum existimabat: tantum quia in tali tempore tanta vis hominis magis leniunda quam exagitanda videbatur: plerique crasso ex negociis priuatis obnoxii clamabant omnes falsum iudicem esse: deque ea re postulant vti referatur: itaque consulente cicerone: frequens senatus decreuit tarquinii iudicium falsum esse: eumque in vinculis retinendum: neque amplius potestatem faciendi nisi de eo iudicaret: cuius consilio tantam rem esset mentitus."

¶ Tullius de officiis: li. 2. c. 17 "Ficta omnia celeriter tanquam flosculi decidunt: nec simulatum quicquam potest esse diuturnum."

¶ Ouidius de arte amandi li. i. "Sepe tantum vere cepit simulator amare. Sepe quod incipiensfinxerat esse: fuit."

¶ Sneca declamatione seu ciuilis causarum li. i. in prohemino: "Utilissima est dissimulata subtilitas que effectum apparet: habitu latet."

Idem in prouerb. "Malus bonum vbi se simulat tunc est pessimus."

¶ Frontinus li. i. ti. 9. "Gneus pompeius trucidato ab exercitu mediolani senatu ne tumultum moueret si solos euocasset nocentes mixtis eis qui extra delictum erant venire iussit: ita et noxii minori animi metu: quia non seggregati: ideoque non ex causa culpe videbantur accersiti comparuerunt: et illi quibus integra erat conscientia custodiendis quoque nocentibus attenderunt ne illorum fuga inquinarentur. Uegecius de re militari li. 3. ti. 3.Frequentius conuentionum pacisque simulatio credulis nocuere quam arma."

¶ Ualerius maximus li. 7. ti. "sapienter dicta aut facta: Tusculanis acumine confilii incolumitas parata est. cum enim crebris rebellationibus metuissent: vt eorum vrbem funditus romani euertere vellent: atque ad ind exequendum furius camillus maximus dux validis simo instructus exercitu venisset: vniuersi ei tongati obuiam processerunt comeatusque et cetera pacis munia benignissime praestiterunt: armatum etiam intrare menia passi sunt: nec vultu nec habitu mutato. Qua constantia tranquillitatis non solum ad amicitie romanorum ius: sed etiam ad communionem romane ciuitatis vsque penetrarunt: sagaci ercle vsu simplicitate quoniam aptius intellexerunt metum officio dissimulare quam armis protegere. Auctor lib. de formula honeste vite. c. 4.Non tibi affingas quod non es: nec quod es magi quam es velis videri."

¶ Cato. c. 2. "Qui simulat verbis nec corde est fidus amicus. Tum quoque fac simile: sic ars deluditur arte."

/ c. 3. "Insipiens esto cum tempus postulat aut res. Stultitiam similare loco prudentia summa est."

¶ Isidorus soliloquiorum lib. 2. c. 34. "Prebe affectum sine simulatione. Sine fuco exhibe bonitatem"

¶ Cassiodorus de amicitia. c. 24. "Simulatio siquidem et assentatio due virulentissime pestes sunt que procul semper ab amicitia relegentur."

¶ Uersificator fabule esopi fa. 64. et fi. "Pacis amatorem simulat se perfidus hostis. Cautius vt vulnus excidiale ferat."