I, Distinctio 18, A. 1, Q. 4
I, Distinctio 18, A. 1, Q. 4
Utrum donum sit nomen essentiale, an personale et proprium Spiritus sancti
1. Augustinus decimo quinto de Trinitate: "Sic- ut in Trinitate non est verbum nisi Filius, ita nec donum nisi Spiritus sanctus".2. Item, donum dicit emanationem per modum liberalitatis; hoc autem est propriura solius Spiritus sancti : ergo etc.
3. Item, donum- dicitur relative ad donantem; sed donans non tantum est Pater, immo etiam Filius, quia uterque est mittens. ergo donum dicitur rela- tive ad Palrem et Filium : et si lioc , ergo ' distin- guitur ab utroque: ergo nec Pater nec Filius, sed solnm Spiritus sanctus dicitur proprie donum.
CoNTR.\: 1. Donum dicitur in habitu, sed datum oiiposi- dicitur in actu, ergo datum addit supra donum: '""â– ergo cui convenit esse datum convenit^ et ratio doni. Sed datum convenit toti Trinitati, quia tota Trinitas dat se, ergo et donum: non ergo proprie Spiritui sancto.
2. Item, donum dicit respectum ad dantem et ad eum cui datur : si ergo est proprium Spiritus san- cti , aut propter respectum ad tlantein , aut ° reci- pientem. Non propter respectum ad i'ecipieiitem , quia similiter Filius datus esl nohis °, et magis etiam datus quam Spiritus sanctus. Si vero ad dantem; contra: Filius dicitur procedere a dante, scilicet a Patre: ergo videtur secundum communem ■rationem Filio conve- nire. Si dicas, quod Filius non procedit per modum donabihs, neque "quomodo datus est, sed quomodo natus '" ; contra: Filius sic ab aelerno processit, ut temporaliter esset missibilis, quia "eo mitlitur Filius, ([uo generatur '" ; sed missio non est aliud quam do- natio: ergo Filius processit ut donabilis.
3. Item, si datus est Filius ex tempore, aut erat ad hoc habilis ab aeterno, aut non. Si sic: ergo pro- cessit ut donabilis; si Mon: ergo aliquid convenit ex tempore Filio , quod repugnat aelernae emanationi ;, quod est inconveniens.
4. Item, regula est, quod omne nomen dicens respectum vel effectum ad creaturas est comnuuiie tribus'"; sed donum est huiusmodi: ergo etc.
Conclusio
Donum est nomen personale et proprium Spiritus sancti; datum vero potest dici et essentialiter de tribus personis, et personaliter de Filio et Spiritu sancto , et proprie de Spiritu sancto.
Respondeo: Dicendum, quod sicut patet ex ver- cond.isio i. bis Augustini, donum dicitur in divinis proprie sive personaliter, non essentialiter, sicut verbum proprie dicitur de Filio; datmn autem potest accipi et essen- conciusio 3. tialiter et personaliter, sive proprie et communiter. Tota enim Trinitas dat se, et tamen Pater et Filius proprie dant Spiritum sanctum ".
Propter hoc notandum , quod datum de sui ra- tione idem est quod communicatum. Potest igitur D.iuim di- hoc quod est datimi dici communicatum ex libera- piiciler."" litate '^ , et sic commune est toti Trinitati ; vel ex concinsio 3. liberalitate et auctoritate, et sic convenit Spiritui conciusio i. sancto et Filio, qui habent subauctoritatem respectu Patris; vel potest dici datum ex liberalitate et aucto- ritate non tantum communicatum , sed etiam produ- ctum , et hoc modo proprium est Spiritus sancti , conciusio .; cuius proprium est procedere secundum rationem liberalitatis, et ita secundiun rationem doni vel dona- bilis. Et hoc modo donum et '" dalum aequivalent ; differunt tamen, quia datum dicit communicationem in actu, sed donum in habitu. Et ita '* concedendum est, quod donum proprie dicitur in divinis de Spi- soiniio op- ritu sancto. rosiornm.
1. Ad illud quod obiicitur, quod datum addit siipra floiiuMi: iliceiulum, quodsecuiiduni communem acci'|)l,iiini'iii '/('// i't (loni. donum aliqiiid dicit ultra qiiaiii ilalniii. cl ilatnm ultra quani donnin. Donnin ' nltra ([iiain datnin importat emanationem jier inoilnm lilieralitalis: datum vero ultra quam donum importat aclum comiiiunicati(inis, quia donum dicit lialiitum. El ideo. quia illnd quod addit donum supradatum, est personale, ideo doinun proprie - est personae Spiritus sancti.
2. Ad illud quod quaeritur, ratione cuius respe- ctus dicatur donuin proprie: iam patet responsio^, ([uia ratione respectus ad dantem, non inquam ra- lione res[5ectussimpliciter. sed raticme talis resiDectuSj quia emanat per modum donabilis. quod est proprium Spirilns sancli.
3. Qnod ergo obiicitui', qnod emanat per inodum donabilis Filius; dicendum, quod falsuin est. Quamvis eniin donabilitas sive liberalitas coinmunicelur Filii generationi^ non tamen est ratio emanandi ; et quia comniunicatur aeternaliter, ideo datur temporaliter ; sed quia non est ratio emanandi, ideo non einanat Filius iit donum, sed soluin S[5iritus sinctiis.
