I, Distinctio 27, Pars 1, Dubia

In parte ista sunt dubitationes circa litteram et primo de hoc quod dicit: Proprium est Patris , quod semper est pater. Videtur enim dicere falsum , quia omnis proprietas differt ab eo cuius est proprie- tas, vel re vel ratione^; sed pater elpater conve- niunt re, ratione et nomine: ergo unum non est proprietas alterius.

Bespondko: Dicendum, quod in Patre intelligi- mus et illum qiti est pater, et quo est pater. Quando ergo pater praedicatur de se, ratione unius subiici- tur et ratione alterius praedicatur. Similiter, quando assignatur esse patrem proprium Patris, quia assi- gnalur ut in ratione attributi, ideo ratione ipsius proprietatis attribuitur ipsi hyposta.si. Unde ' dicit, quod esse patrem est proprium Patris, non quod Pater sit pater.

Item quaeritur de hoc quoddicit: Eadem dici- tur nativitas vel origo. Videtur enim dicere conlra illtid, quod dictum est supra, dislinctione tertia capi- tulo de vestigio^ et tractum est ab Augustino de Vera Religione, scihcet quod origo appropriatur Patri.

Respondeo: Dicendum, quod origo semper di- citur relative ^ Potest ergo accipi origo vel respectu creaturae, vel Tes])ecln personae. Si respectu creo- turae, sic est totius Trinitafis et appropriatur Patri; si autem res]}ectn personae , sic pntest accipi active, vel passive: si active, sic est Patris et Filii, sed appropriatur Patri; si passive, sic Filii et Spiritus sancti , et appropriatur Filio, non secundum quod simpliciter dicitur, sed secundum quod origo dicit emanationem per modum naturae. Sic enim cum illud sit proprium Filii, similiter et origo, secun- dum quod sic accipitur; et hoc modo accipitur hic, et ideo non est contra illud.

Item quaeritur de hoc quod dicit, quod gignere et gigni, ipsas tantuni relationes, non hyposlases significanl. Videtur enim falsum , quia cum relatio- nes significantur in concretione, non solum " impor- tant relationes, sed etiam suppositum; sed quando tantum important relationes, significantur ahstracte. Si ergo hoc quod est gignere et gigni ' non impor- tant relationem abstracte, sed concrete: videtur, quod non tantum importent relationes.

Respondeo : Dicendum , quod differenter impor- tatur concretio. Aliter enim importatur per verbum, aliler per iiomen adiectivum. Quia enim verbum importat actum ut egredientem, ideo in quadam distantia; et ideo etiam* importat sub quadam in- clinatione. Et propter hoc, quia in distantia importat, non claudit intra se suppositum, immo oportet, quod addatur extra, nisi locum exterioris additionis sup- pleat demonstratio , quae est in actu proprie primae et secundae personae, quoniam semper sunt prae- sentes et demonstrativae. Et ideo , quamvis importet in concretione , tamen non importat nisi relationem , quantum est de se , non suppositum '. — Sed no- nien adiectivam, idem significans, significat wipro- prietatem informantem, et ideo in quadam unione et indistantia; et ideo simul importat formam et sup- posilum, ut ciun dicitur album, nisi significetur ^ in abstractione , ut cum dicitur albedo. Hoc attendens Magister dicit, quod paternitas et filiatio, gignere et gigni dicunt tantum relationes.

Item quaeritur de hoc quod dicit : Cum nomina relationum ponimus in praedicatis , ipsas tanMm noliones significamus, non hypostases; quia si hoc verum est , quando dicitur : essentia est Pater , cum Pater ponatur in praedicato , stat tunc ' pro notione: ergo idem est dicere: essentia est Pater, ac si diceretur: essentia generat; sed haec est falsa: ergo etc.

Respondeo: Dicendura, quod quaedam ponuntur in praedicalo per naturam propriam et significatio- nem: et talia sunt quae de se important composi- tionem, sicut sunt verba* ; et de talibus loquitur Ma- gister. Quaedam ita ponuntur in praedicato, quod sunt nata subiici, ut hoc nomen pater et hoc no- men filius; et talia, quia non solum nata sunt praedicari, vernm etiam subiici, possunt importare intellectum hypostasis. Unde verbum Magistri intel- ligendum est cum praecisione, scilicet de illis ' quae ita nata sunt praedicari, quod non suhiici; et ita non habet instanliam.

Item quaeritur de hoc quod dicit: Characteri- stica idiomata determinativa sunt hypostaseon, non naturae etc. Videtur enim male dicere, quia pro- prietates, quae non determinant naluram, sunt non naturales; quia omnis proprietas naturalis, eo ipso quod naturalis est, naturam determinat: ergo si pro- prielates in divinis non determinant naturam, non sunt naturales, ergo praeter naturam: ergo accidentales

Respondeo: Dicendum, quod sicut ordo naturae dicitur duphciter: aut quo natura o?-rfmafe(r, aut in quo natura est ratio o?-dinandi°; sic etiam de pro- prietatibus intelligendnm : et quando dicimus pro- prietatem naturakm, non oportet, quod proprietas habeat naturam ut subiectum , sed quod sit conso- nans naturae ipsius subiecti, sicut fihus naturalis non dicitur, quia sit a natura vel essentia, sed a patre naturaliter producente '; sic et in proposilo est intelligendum.