I, Distinctio 39, A. 2, Q. 2
I, Distinctio 39, A. 2, Q. 2
Utrum Deus mutabilia immutabiliter cognoscat.
1. Primo auctoritate Dionvsii de Divinis Nomi- nibus: "Cognoscit Deus omnia immaterialiter ma- terialia, impartite partita, uniformiter multa, immu- tabihter mutabilia".
2. Item, Augustinus decimo quinto de Trinitate: "Eius scientia inamissibilis est et invariabilis" ; sed oinne tale iininutabile: ergo etc.
3. Item, hoc ipsuin ostenditur ralione, quia quod nobilins est Deo altribuenduni est; sed nobi- bor est cognitio . qua cognoscitur res immutabiliter, quain qua cognoscitur mutabiliter: ergo etc.
4. Iteiii. i|uod est in aliquo est in eo per mo- dum eins, in quo esl -, et hoc verum est maxime in Deo, in quo omne quod est, esl ipsum sive ipse Deus: ergo cuni scientia rerum et ipsae res cogni- tae sint in Deo, et ipse sit omnino immutabilis: snnt ergo in Deo immutnbiHter.
5. Item , ad hoc est ratio .Vugnslini ^ ducens ad impossihUe : "Dei eniui scire est suum esse , et scientia sua est sua essentia": si ergo sciret mutabi- liter , esset rautabilis, quod omnino in ipso est im- possibile.
6. Item, ubi est mutabilitas, ibi nulia est cer- titudo, si ergo Deus sciret res mutabiliter, sciret incerle: sed incertitudo est conditio dedecorans co- gnitioneni : ergo non haberet Dei cognitio perfectam nobilitatem.
CONTRA: 1. Cuni res est praesens, scit Deus, - eam esse praesentein ; et cum praeterila , scit eam esse praeteritam; et cum est futura, scit eam.esse futuram, non praeteritam: ei'go videtur, quod sicut nos cognosciraus res mutabiliter, ita et Deus co- gnoscat \
2. Item, ad hoc quod scientia sit vera, necesse est , scibile et scientiara proportionari , alioquin non est vera scientia: cum igitur mutabilis ad immuta- bile non sit proportio, sed rautabilis ad mutabile , ergo Deus non cognoscit res mutabiles irarautabili- ter, sed mutabiliter : alioquin noii vere cognoscit,ut videtur.
3. Item, "quidquid scitur,est verum=",ergo quod irarautabiUter scitur, immutabiliter est verum; sed res mutabiles non habent veritatera inimutabi- lem: ergo non possunt sciri immutabiUter.
4. Item, quia res sunt contingentes , ideoDeum praescire futura contingentia est contingens , sicut in praecedentibus ostensum est": ergo quia res sunt rautabiles, Deura scire res mutabiles est mutabile: ergo mutabiliter cognoscit Deus mutabilia. Aut si non est hoc verum , quaero quare non ? Et iterum, qubmodo potest illud intelligi , quod rei inutabilis sit scientia immutabilis?
CONCLUSIO
Deus mutabilia cognoscit immutabiliter secundum actum sciendi, licet res secundum actum essendi sint mutabiles.
Respondeo: Dicendum, quod cum quaeritur , utrum Deus sciat res imnuitabiliter, hoc est dupli- citer : quia haec dispositio ' immutabiliter potest determinare actura scicndi Dei, vel actum essendi rerum. Si actum sciendi Dei , sic oranino verum est, quod iiiiiiinlabiliter scit, quia circa eius actum et cognilioiicin iion cadit transmutatio nec vicissi- tudiiiis ohuiiihrdtio '. Si autem determinet actum essendi reruin, sic falsum est de rebus mutabiU- bus, quia Deus scit eas mutabiles et novit ipsarum rautabilitatem, et scit, se habere nunc aliter'quam prius; sed tamen novit immutabililer.
Et ratio buius est, quoniam in eius cognitione non est receptio, non est successio , nec est ohlivio; et ideo , quantumcuraque res sint inutabiles , ipse *° non mutatur in cognoscendo mutabilitatem earura. Et quamvis nuUum sit simile, potest tainen cogiiari, si intelUgatur vel cogitetur oculus fixus in pariete, qui se ipso videat transeuntes sine receptione et unico aspectu omnes videat et oranes raotus ipsorum , quan- tumcumque res mutentur, tamen nec oculus muta- tur nec eius cognitio; et sic est in Deo ". Exemplum Exempinm. autem ad hoc intelligendum potest sumi a contrario sic. Quia enim scientia causata pendet a scibili , et non e converso, ideo potest esse mutatio circa scien- tiam per oblivionem et errorem et successivam considerationem , nulla facta rautatione in scibili. Sic contrario modo ", quia scientia divina non pendet ex re scita, potest esse mula.t\o circa. scibile , nulla mutatione existente in divina scientia; et tamen illa scienlia totum scit.
1. Et per hoc patet responsio ad primo obie- soiuuo op- ctum de hoc quod scit fuisse, el esse. Dicendum enim, quod hoc dicit mutationein a parte scibilis, non scientiae.
2. Ad illud quod obiicitur de proportione, di- cendum, quod in speciaUbus conditionibus non oportet proportionari etiam scientiam causatara , cjiiia rei corporalis est scientia spiritualis ; sed sufficit , quod sil proportio iu veritate.
3. Ad iliud quod ojjiicitur, quod quidquid sci- tur, est verum: ergo quod scitur immutabiliter, im- mutaliiliter est veruni; dicendum, quod liic est ac- cidens ^. Quanivis enim scientia requirat verilatem in scito de ralione suae inlentionis generalis, maxime scientia respectu eunntiabilis; tamen scientia non dicit semper contbrmitatem in immutabilitate, ma- xime divina scientia , quae a scibili non dependet.
4. Ad iUud quod obiicitur, quod futurum con- tingens non praescit Dens necessario; dicendum , quod non est simile tum ex parte aclus praesciendi , Noiandun tum ex parte disposilionis. Ex parte actus non est simile, quia praescire semper notat^ rei eventum ; sed scire non semper connota.t rei existentiam ; scit enim Deus quae potest facere, et nunquam faciet. Praeterea, non est simile de dispositione, quia mo- dus immutabilitatis respicit actum, sed contingens respicit non tantum actum, sed ordinationem ad futurum; et actus quidera divinae cognitionis est irarautabilis et necessarius, sed comparatio ad fu- turum contingens est contingens.
