I, Distinctio 39, A. 2, Q. 3
I, Distinctio 39, A. 2, Q. 3
Utrum Deus cognoscat universa praesenter.
1. Secundae Petri ultimo super illud: "Mille anni" etc, Glossa: "In agnitione divinae veritatis praeterita et praesentia et futura aequaliter praesentia sunt".
2. Item, Augustinus super loannem^: "In veri- tate, quae manet, praeteritum et futurum non in- venio, sed solum praesens, et hoc incorruptum".
3. Item , quanto res est praesentior, tanto co- gnitio est nobilior, quia hoc facit ad nobilitatera cognitionis"; sed Deus omnia cognoscit nobilissi- me : ergo omnia quae cognoscit , praesentissime co- gnoscit.
4. Itera, si non cognoscit orania praesenter. ergo non cognoscit omnia simul; quod si simul, tunc ergo in eodera nunc cognoscit omnia, et ita praesenter. Si antem non cognoscit simul, ergo unum post aliud; sed in omni tali cognitione est traosrau- tatio: ergo in Dei cognitione caderet transmutatio , quod est oinnino falsum et irapossibile "^.
CONTRA: 1. Praescientia non est nisi futuri, etAdopposi- ut futurum est: ergo si Deus cognoscit orania prae- senter, ergo nihil omnino praescit; sed praescit, ergo etc. Si tu dicas, quod improprie dicitiir prae- scire; contra: in praescientia non sunt nisi duo, scilicet scientia et antecessio respectu cogniti; sed constat, quod in Deo proprie est scientia, constans est etiam, quod in ipso proprie est anlecessio , quia proprie antecedit Deus omnia alia : ergo si cognoscit alia a se proprie, ergo Deus praescit alia\ ergo re- sponsio illa nulla est.
2. Item , oiiiiie praesens secundum statum suae praesentialitatis est necessarium: ergo si Deus omnia cognoscit praesenter et seniper praesenter , ergo oninia cngnoscit iieci^ssaiio. Sicut ergo qnoii praesens est iioii poli'sl noii c-sc . ita, si Uens alitpiicl prae- scil, ncccssc csl [ir:ifscivisse. et si praescivit, erit: ergo necesse est esse °.
3. Iteni, lioc ostendilur per inipossibile , quia si omnia cognosceret praesenter. ergo plura siniul , ergo siiiinl se convertit ad innlta; sed simplex, ad quod se coiiverlil, lolaliter sc converlit: ergo cuin unum intelligit. iion potest in alterum.
4. Item, si cognoscit omnia praesenter: ergo simul scit dno contradictorie opposita; sed qnidquid scitur est vernin ^: ergo duo conlradictorie opposita sunt simul vera.
CONCLUSIO
Deus cognoscit omnia praesenter, tamen praesentialitas non accipienda est a parte cognitorum, sed cognoscentis.
Respondeo: Dicendum, quod cognoscere oninia praesenter dupliciler potest intelligi: aut^quod no- tetur praesentialitas a parte cognitorum, et sic est falsa, quia non cognoscit. omnia esse vera praesenter et simul; aut ita, qnod notetur praesenlialitas a parte cognoscentis , et sic habet veritatem.
Et ratio huius esl, quia Deus onmium ideas H-nio. habet praesentes et siniul, per quas cognoscit res fnturas ita certitndinaliter', sicnt si essent praesentes. Et iterim, snper omnes illas simul et praesenter se convertit, et ita simul et praesentcr cognoscit. Et iterum , praesens suae cognitionis est praesens sim- plicissimnm, ipiod circumplectitnr oinnia tempora"'. Ex liis Iribns rationibus siniul imictis dicitur Deus omnia praesenter cognoscere. — Et rationes istae totuin habent ex hoc , quod praesentialitas divinae N'oundun cognitionis, quae quidem aeternitas est, est mpfea; et infi.nita. Quia simplex est, ideo semper praesens; qnia iiifinita, ideo sunt ei omnia praesentia. lil exempluin huius ponitur in praesentialitate Dei quan- tum ad rerum existentiani , secundum quain Deus totns est in una °, et ita est in una, ut nihilomi- nus sit et in alia; et hoc est, quia simplex et infini- lus. — Ideo Deus iudical, aliquid esse futurum , sed non futurmn sibi; et omnia praesenter cogno- scit, et tamen niliilniiiinns prne.wiL
1. 2. Et per lioi- i)al('l |iriiiiiim et secundum , soiutio quia procednnt, secimdnm qiiod praesentialitas est dispositio rei cognitae in .s«.a natura, non in cogni- tione divina.
