I, Distinctio 47, A. 1, Q. 2
I, Distinctio 47, A. 1, Q. 2
Utrum aliquis possit facere contra voluntatem signi.
I. Quia signum et signatum conformari de- :. 111.1 bent : ergo quod fit contra unum fit contra reli- ''"'"^ quum : ergo si noii potest contra signatum . nec con- tra signum. .Mioquin si non fU contra signatum, et coiilra signnm , tunc signum est falsum. Si enim si- gnum ducit in signatum ', significal. (|uod fit contra ipsum fiei'i ronlra signalum.
^2. llem . iiiinimuMi inler oiiiiiia sigiui est per- missiu, ciiiii sil rcs|ieclu niali, ad qiiod minime ordiiiatur lieiieplacitum Dei : ergo si minime accedit ad volunlitem beneplaciti, si non potest fieri con- tra permissionem , umlto minus contra alia. Sed non potest fieri cmlra. permissionem , sicut dicit Magister in littera - et Augustinus de Civitate vigesimo: "Sic- ut nullus hominum agit recte, nisi adiutus divino auxilio; sic nullus hominum atque daemonum agit inique, nisi eodem divino atque iustissimo perniit- tatur iudicio".
3. Itera, potentior est voluntas, cui non potest resisti nec in re ' nec in signo, quam cui potest in 5^^/10 saltem, etsi non in re; sed Deus est poten- tissimus: ergo videtur, quod nec voluntati eius nec signo voluntatis possit resisti, et sic etc.
Contba: 1. Inter omnia signa voluntatis prae- paiie ceptio sive imperium videtur esse potentissimum ; """■ sed fieri potest et fit tota die contra divinum man- datum: ergo contra omnia alia.
-2. Item, videtur quod speciahter ccmfra per- missionem, quia permissio non est nisi mali cul- pae; sed malum culpae non est malum , nisi vo- luntarie fiat , et si voluntarie fit , potest non fieri : ergo permittente Deo aliquem male facere , potest non facere : ergo polest facere contra permissionem.
3. Item, super illud Psalmi'': Ecluxit eos cum argento et auro , Glossa dicit, quod idem fuit prae- ceptum et permissum, scilicet asportatio vasorum: ergo cum possit fleri contra praeceptum, pari ra- tione et contra permissionem et contra alia per consequens: ergo contra omnem voluntatem signi.
CONCLUSIO
Contra tria signa divinae voluntalis aliquid fieri potest, contra duo vero non , quod duplici ratione probatur.
Respondeo: Dicendum , quod contra a/jgwod couchisio signmn divinae voluntatis potest fieri, contra ali- quod noii.
Et ratio huius duplex est ex duplici inodo di- niiio i- stinguendi sigria. Quaedam enim sunt signa respeclu praesentis, ut impletio et permissio; quaedam re- spectu futuri, ul praeceptio et consilium et pro- hibitio. Et quoniam de p?'aesenti quod fit impossi- bile est in praesenti non fleri — quoniam "omne quod est , quando est , necesse est esse '" — ideo respectu signorum de praesenti non potest esse resistentia; quia si sit resistentia, iam non sunt prae- sentia. Quia vero futura vel facienda possunt non fieri, ideo quantum ad signa tria sequentia resisten- tia potest esse.
.\ha ratio sumitur secunduni aliiim modum aiio a. distingueridi : quia quaedam sunt signa divinae vo- luntatis absolulae, quaedam conditionatae. Dico igi- tur , quod quia " contra voluntatem absolutam non potest fleri , non potest etiam fleri contra signa vo- luntatis absolutae, ut puta nnt impietio et permis- o^nomio sio. Quia vero contra voluntatem antecedentem sive conditionatam potest fleri , quia potest homo divertere ab ordine, ad quem ex sui institntione ' conditus est: hinc est, quod potest fieri contra voluntatem signi, quae illam significat, scilicet contra prohibitionem, coae\wo praeceptionem et eonsilium.
1. Ad illud ergo quod primo obiicitur, quod ai argg. p., contra nullum potest fieri; patet solutio, quod non g.-itiva. sunt falsa.
2. Ad illud quod obiicitur, quod mininium est permissio; dicendum, quod maior significatio vel minor niliil facit ad hoc, sed praesenlialitas effectus, vel etiam , quia significat voluntatem absolutam , quae' aliquid connotat absolute.
3. Ad illud quod obiicitur, quod potentius est illud, contra cuius signum non potest fieri; dicen- dum, quod ^ verum est, quando voluntas vult o- mnino, quod nihil flat, nisi quod ostendit se velle ; sed divina voluntas non esttalis, immo vult, quod unusquisque habeat propriam libertatem et faciat quod vult. Unde et potentia faciendi contra divinam voluntatem e.st a divina voluntate; et ideo non esset potentior propter hoc. Unde distinguendum , quod posse facere contra signum voluntatis alicuius ,. aut est contra vohmCatem , et sic attestatur impoten- tiae; aut illud posse est a voluntate, cuius est signum, et sic non attestatur impotentiae, sed magis potentiae. 1. Ad illud quod obiicitur, quod contra omnia, uquia flt contra praeceptionem, quae est maximum "signum; solvendum est per interemptionem, quod non est maximum signum. Praeterea, hoc nihil facit ad propositum , sed praesentialitas in effectu et abso- lutio in signato.
2. Ad illud quod obiicitur, quod flt contra per- missionem, quia peccator potest non peccare; di- cendum , quod Deus non dicitur permittere peccare nisi eum qui actualiter peccat, dum peccat; et tunc impossibile est, eum non peccare.
3. Ad illud quod ultimo obiicitur, quod idem fuit ibi praeceptum el permissum; dicendum, quod permittit mala, quia non cohibet; et hoc modo est signum voluntatis divinae dJstinctum contra p-aece- ptum \ Alio modo, non punire temporaliter ; et sic dicitur libellus repudii permitti, Matthaei decimo nono^: Moyses ad duritiam vestram permisit. Ter- tio modo, non prohibere, Psalmus": Irascimini et nolite peccare , Glossa : « permittit quod necessitatis est, id est , non prohibet. Quarto modo permittere est minus bonum indulgere, super illud primae ad Corinthios septimo ' : Hoc autem dico secundum indulgentiam etc, Glossa: permittit.
