I, Distinctio 47, A. 1, Q. 3
I, Distinctio 47, A. 1, Q. 3
Utrum Deus debeat mala permittere.
I. lob duodecimo*: Abundant taber-nacula vmiRiMMa.praedonum etc, Gregorius: "Omnipotens Deus quod fieri prohibet, iustum est, ut fieri sinat".
"2. Item , Deus debet conservare ordinem , quem instituit; sed cum Deus creavit hominem, dedit ei iiberam voluntatem ; sed libera volimtas dicitur, eo quod libere potest quidquid vult: ergo si vult ma- lum, potest in malum: ergo cum non debeat au- ferre homini potentiam, quam dedit, debet ipsum permittere peccare °.
3. Item malum frequenter esl occasio maioris boni, qnod ' uon fieret. nisi malum praecessisset, ut patet in passione Cliristi; sed decet Deum facere et permittere iliud quod est via ad melius: ergo cum non possit mainm facere, saltem debet permittere.
4. Item , Dens omnia facit propter laudem suam ; sed iii malis manifestatnr laus divinae iustitiae et misericordiae: ergo si non debet facere conlra am- pliationem siiae laudis, non debet impedire, ne mala fiant: ergo etc.
CoNxnA : I . Ad Romanos primo - : Xon soluin Mowoii- qui talia agtmt digni sunt morte, sed qui consen- tiunt , Glossa : "Consentire est tacere , cum possis arguere": ergo cum Deus possit corrigere et impe- dire malum, si perraittit et tacet, consentit; sed qui consentiunt, digni sunt morte: ergo etc.
"2. Item, Augustinns decimo nono de Civitate Dei. capitulo deciiiio sexto: "Ad innocentis officium pertinet non soium neinini malum mferre, sed etiam a peccato coliiiiere": ergo si Deus non cohibet, cum possil, D.^us non est innocens.
3. Item, ratione videtur: quia omnes virtutes nostrae debent habere exemplar in Deo ; sed in no- bis est virtus zeli: ergo et in Deo. Sed zelus, quantum potest, obviat peccato^: ergo si Deus habet zelum, quanlum potest, obviat: ergo etc.
4. Item , nniversae viae Domini misericordia et ivritds': si (M-ifo permittit iustum peccare, aut est ')ni-^i'riciir'llai' :iul iuslitiae. Non misericordiae, conslat; uec iiAsiitiac, quia iustusnon meruit cadere: ergo etc.
CONCLUSIO.
Deus ordinatissime permittit mala fieri, tum propter ordinem in universo, tum propier ordinem in finem, sive hic sit ultimus, qui est gloria divina, sive intermedius, qui est salus electorum.
Duplex enmi esl ordo rernm : unus m umverso. alter in fineni ' ; et uterque exigit, quod Deus per- uuiiiexoido. mittal mala fieri.
Ordo quippe in uniuerso exigit, quia ad per- ordo in uni- fectionem universitatis necesse fuit, fieri creaturam arbitrio liberain et peccare potentem; sed admini- slratio universitatis est, ut "Deus sic res conditas administret , ut eas agere proprios motus sinat", sicnt dicit Augustinus septimo de Civitate Dei ". Ideo cum debnerit dare potentiam peccandi et debuerit regere, salvo ordine suae conditionis; si voluit pec- condusid care, debuit permittere, et si noluit peccare, debuit conservare: et ita debet permittere mala.
Ordo ' ad finem hoc exigit , quia duplicem fl- nem contingit reperire in universo: unus est salus elpclorum, alius divina laus. — Quoniam ergo per- missio malorum reddit clectos gloriosiores per oc- casionem, et Deus non curat, ntruin per causam, vel per occasionem electorum gloria augeatur; ideo Deus permittit recte. Unde Augustinus undecimo de Civitate Dei" dicit, "quod nulluin faceret, quem malum praesciret, nisi pariler nosset, quibus bono- rum usibus accomodaret". Prosunt autem eis exer- citando. Et ideo dicit° de lapsu mnndi, quod per- misit plures esse malos, quia si pauci essent, non auderent exercere ijonos. — Divina etiam laus hoc exigit, quia occasione mali summe manifestatur di- vina misericordia in electis, in Filii unigeniti dona- tione pro inimicis secundum tempus '". Summe etiam manifestatur Dei iustilia iii aeterna punitione repro- borum. Unde Augustinus vigesimo primo de Civitate Dei ": "Si omnes remanerent in poena, in nuUo ap- pareret misericordis gratia redimentis. Rursus, si omnes transferrentur ad lucem, in nullo appareret severitas ultionis".
1. Ad illud ergo riuod obiicitur, quod permit- ^°j'£,Ji'- tere est consentire; dicendum , quod ;)enm'ae?-e m^^t- lum est dupliciter : aut non cohibendo manum ^^ veP animum nec in facto nec in retributione, et sic consentire est; vel non cohibendo manwm , sed ta- men puniendo transgressorem et arguendo conti- nue, et sic non consentit; et hoc modo Deus per- mittit. et non consentit.
2. Ad iilud quod obiicitur, quod ad iiinoceiiteni pertiiiet cohibere; dicendum, quod illud intelligitur de cohibitione quantuin ad arguitionem et punitio- nem, non quantum ad voluntatis coactionem.
