II, Distinctio 4, Dubia

In parte ista sunt dubitationes circa lilteram, et quaeritur primo de hoc quod dicit: Beati .nun- quani fuerunt C[ui ceciderunt, quia sui eventus ignari fuerunt. Contra: ad hoc quod aliquis sit beatus, non oportet scire omnia, sed suflficit Deum cognoscere. — Item, beatitudo non est aliud quam clara visio Dei ; sed ad hoc non requiritur cognitio eventus: ergo etc.

Respondeo: Dicendum, quod ad beatitudinem non solum dos visionis requiritur, sed perfectae tentionis. Perfecta autem tentio non est, nisi quando est cum securitate; securiias autein non est, nisi cum " est securitas de permansione; et quia hoc Angeli habere non potuerunt, saltem qui lapsuri erant, quia falsurn erat, ipsos permansuros: ideo beati non fiierunt.

Ad illud quod obiicitur, quod sutTicit Deum co- gnoscere; dicendum, cpod falsum est, immo opor- tet etiam perfecte tenere. Et quod subiungit, quod aperta et clara visio Dei est tota merces; dicendum est, hoc esse verum per concomitantiam ; vix enim aut nunquam est ita aperta Dei visio , quin sit fu- turae permansionis certitudo; aut si non est, non est in illa perfecta beatitudo. Hanc autem visionem apertam, quae est facie ad faciem \ non habuerunt Angeli ante confiirmationem , immo siinul Dei visio- nem habuerunt et ieniionem, licet ante aliquatenus cognoscerent et amarent, sive ad haec duo habiles essent.

Item quaerilur de hoc quod dicit: Beati esse ,] non poterant, si damnationis incerii erant. Contra: | certitudo damnationis potius est contraria beatitu- :| dini quam consona: ergo si certitudo nihil conferi \ ad gloriam, ergo incerlitudo nullo modo impedii [ gloriam sive beatitudinem perfectam.

Respondeo: Dicendum, quod de aliquo futuro DisUnctio. : i dupliciter potest haberi certitudo: vel in partem \ a/prmativam, vel in partem negaiivam; et sicut 'l ad beatitudinem oportet habere certitudinem de eius perpetuatione futura, ita oportet habere certitudi- nein de miseria nunquam futura; ista enim duo sunt omnino inseparabilia. Certiludo ergo damna- tionis nunquam futurae con/er? ad gloriam. Et quo- j niam incertitudo aeque privat certitudinem respectu :l affirmationis , sicut et respectu negaiionis ; ideo in- certitudo negationis ita repugnat % sicut incertitudo perraansionis. Et sic habel intelligi illud verbum.

Item quaeritur de divisione perfecti. Videtur enim insufficiens, quia non tanlum esl perfectio se- cundum naturam , sed etiam secundum gratiam et gloriam ; et secundum gratiam multiplex genus perfeclionis. — Item quaeritur, quare magis accipilur unum genus perfectionis secundum tenipus, quam secundum aliud accidens ?

Respondeo: Dicendum, quod perfectum dicit complementnm sive completionera, in qua est status. Sfato autem ponitur in aliquo dupliciter; aut simpliciter, aut in nenere\ Si simpliciter , sic est siatus sumi- tertium membrum ; si m genere creaturae , hoc ler. potest esse dupliciter : aut in quantum exil a Deo; et sic habet rationem vestigii, et reperitur haec perfectio in omni creatura, quando perducta est ad modum. speciem et ordinem sitii competen- tem. Alio modo, in quantum creatura redit in Deum; et sic est perfectio gloriae; et hanc vocat i\Iagister perfectionem secundum naturam. Unde poneiidum, quod est perfectio secundum essentiam, et secundum Noiandum. participationem ; et lioc dupliciter, vel secundum egressum , vel secundum regressum.