Praeambulum

DISTINCTIO III. IDE iam superbene lictae trinitatis solidata: ostendit magister, quomodo credita intelligere possumus, rationibus, & similitudinibus distinpraoeienti. Deinde circa idem dubia soluit distinctione sequenti. Et potest sententia huius distinctionis his complecti propositionibus.

¶ Prima. Vnum deum esse probatur quadruplici ratione sumpta. a causalitate: ab imperfectione ad perfectum reductione, a fine: ab eminenti pulchritudine.

¶ Secunda. In omnibus crea turis relucet aliquo modo uestigium superbenedictae trinitatis.

¶ Tertio in animae rationalis substantia, deiimago deiquaerenda. Harum probationes patentex textu.