Praeambulum

DISTINCTIO XXIX IN Distinctione praecedenti egit magister de proprietate non personali negatiua scilicet innascibilitate. Hic agit de affirmatiua, quae est communis spiratio, & hoc sub nomine principij: uel possunt dici communis spiratio, & principiatio.

¶ Et est conclusio textualis prima. Nomen principium multiplicem notat relationem. Differunt tamen; quod pro bat: quia pater est principium adintra filij sine principio: filius est principium spiritussancti de principio: spiritussancta principiatum ab utroque, & non est principium adintra.

¶ Secunda conclusio. Principium etiam dicit relationem ad extra: sic pater, & filius, & spirituffactus sunt unum principium creaturae: non aeternum: sed ex tempore.

¶ Tertia conclusio. Pater, & filius sunt unum principium aeternum spiritussancti eadem notione,. cuius nomen usitatum non est: potest autem dici conmunis spiratio. Harum intellectus ex textu patet.