DISTINCTIO xxxIV.
QOMVPARAT
magister personam ad
essentiam, ostendens quod
persona constituta, &
essentia, quae ipsam
constituit: identificantur
realiter. Et potest
sententia textus his conclusionibus
summari.
¶ Prima conclusio. Quaelibet
persona est realiter essentia diuina: &
omnes tres personae sunt una, & eadem es¬ sentia: nec est aliud esse essentiae, &
aliud esse personae.
¶ Secunda
conclusioPersonae inter se realiter distinguuntur
propter proprietates relatiuas realiter
distinctas, & ab essentia formaliter,
propter quod aliquid dicitur de persona:
quod negatur de essentia.
¶ Tertia
conclusio. Catholice dici potest una
essentia trium personarum, & tres personae
unius essentiae: non autem unus deus
trium personarum: aut tres personae unius
dei. Et hoc propter uitare errores. Nam
deus est nomen suppositi: unum autem
suppositum non est tres personae; nec
cconuerso.
