Praeambulum

EnREVIATVRVS dogmata clarissimidoctoris GuilielmiOckam circa tres ultimos sententiarum libros, conabor diuino aspirante ductu, ed circa singulas distinctiones scholasticas mouere quaestiones: & ubi praefatus doctor scribit suam sententiam simul, & uerba abbreuiare. Abi uero non scribit, aliorum doctorum sententias a dicti doct. principiis non deuiantes, quantum potero, comportare, Nonnunquam quaedam recitaturus: quae conformia suis principijs dici possunt: licet doct. ipse oppositum sensisse uideatur. In his omnibus theologicaprotestationi per me frequentius repetitae inhaerens, me semper haec quoque collecta; & quaecunque siue docturus sum, siue dicturus fuero emendationi fancta Romanae Ecclesiae, & cuilibet orthodoxo, ac pio subijcio correctori.

N HOC Libro magister post tractatum de Deo secundum rationem naturalis peruae fectionis libro primo expeditum, agit de Deo inquantum relucet eius potentia in opere creationis: praenittes quasi proemialiter de creatione. in genere: ut ordinem statuat dicendoum. Secundo in dist. sequenti idem prosequitur in particulari, in specie. Tria rigo in psenti dist. principaliter tract.

¶ Primo emanationem creaturae a Deo, ianquam a principio efficiente per ipsius creationem. Secundo de emananone eius a Deo, tanquam a principioinali per eius in Deum reductionem. Tertio, ut ordinem tractandorum in hoc iu. instituat rationalis creaturae: quae immediate in Deum reducitur, interserit distinctionem.

¶ Secundum haec de tribus quaerendum erit. Primo de deo inquantum est causa efficies creaturae Secundo de eo, prout est causa finalis. Tertio de distinct. creaturae angelicae, & humanae.

¶ Circa primum ostendit magister, Deum omnium uisibilium, & inuisibilium esse creatorem, & principium causale effectiuum.

¶ Circa quam partem distinctionis primo auctor quaerit de quidditate creationis tam actiue, quam passiue.