Praeambulum

DISTINCTIO RIx GITde hominis constitutione in esse naturali, consequenter agit de eius conseruatione in essentia tali. Et primo de l conseruatione quantum ad indiuiduum, per nutrimenti sumptionem distinctione praesentiSecundo quantum ad esse speciuocum per prolis generationem, distinct. xx.

¶ Colligitur autem sententia huius distinctionis in tribus conclusionibus: quarum prima est haec.

¶ In triplici hominis statu praeterito, praesenti, & futuro: triplex fuit ad mortalitatem, & immortalitatem hominis habitudo. Et de clarat hanc conclusionem, nam in statuinnocentiae praeterito potuit mori; & potuit non mori. In secundo statu praesenti naturae lapsae non potuit non mori. In tertio statu futuro beatitudinis consumatae non potuit mori.

¶ Se¬ cunda conclusio. Corpus hominis ante peccatum mortalitatem per naturam habuit: immortalitatem autem lignum uitae ex gratiae dono dedit.

¶ Tertia conclusio. Posse non mori secundum quorundam sententiam infuit homini a cibo lignorum paradisi. Aligno uitae tantundatum fuisset onno non posse mori