Praeambulum

DISTINCTIO xxIx OVTQVAM magister determinauit de gratia quantum ad statum naturae hominis lapsae: in hac dist. xxix. agit de eadem gratia quantum ad statum naturae integraeinuestigans an homo ante peccatireguerit gratia, ac uirtutibus: annectens de poena expulsionis de paradiso, quam incidit per peccatum. Et potest sententia tex tus in his tribus conclusionibus colligi¬

¶ Prima conclusio. Homo in statu innocentiae gratia, & uirtutibus ad liberationem sui a peccato non indiguit: sed ad operis boni efficaciam, & meritorum carere non potuit.

¶ Secunda conclusio. Homo peccati demerito eiectus de paradiso ne indignus sumeret de ligno uitae per angelicum ministerium, & custodia igneam in ipsum prohibitus est redire.

¶ Tertia conclusio. Licet Adam instatuinnocentiae comederit de ligno uitae secundum quorundam opinionem: quia tamen eius usum non habuit, non obtinuit immortalitatem. Harum declaratio patet in textu.