Praeambulum

DISTINCTIO xRx QVTQVAM magister egit de peccato actuali primerum parent, quo persoria corrumpit naturam. Consequenter in quatuor distinctionibus sequentibus agit de peccato originaliparuulorum, quo naturacorrum- pit personam. Et primo agit de peccati originalis quidditate dist. praesenti. Secundo de eius traductione dist xxxi- Tertio de eius remissione dist. xxxij. Quarto de eius augmentatione seu intensione dist. xxxiiij. Colligitur autem sententia huius dist. in tribus conclusionibus.

¶ Prima conclusio. Per primum hominem peccatum intrauit in mundum, non imitationis exemplo: sed propagationis, & originis uitio.

¶ Secunda coclusio: Peccatum originale, quod rea tus est: non tantum poenae; sed culpae est uitium concupiscentiae: & in omnes ab Adam concupiscentialiter propagatos dimigrauit per culpam eius inobedientiae.

¶ Tertia conclusio: Omne quod naturaliter est in humanis corporibus propagationis lege genitis, descendit a primo parente, & in se auctum est, & multiplicatum: nulla exteriore substantia inid transeunte. Harum conclusionum deductio, & appositorum errorum reprobatio patet in textu.