Praeambulum

DISTINCTIO. v. QSTQVAM magister egit de uerbi incarnatione, quantum ad persona assumentem, assumptionis ordinem, assumptae naturae conditionem, & assumptionis auctorem: in hac dist. v. subdit quorundam dubiorum solutionem. Mouet enim quadruplicem quaestionem scilicet utrum persona personam: uel natura naturam: uel persona naturam: aut natura assumpserit personam. Summatur autem sententia textus in tribus, quae sequuntur, conclusionibus.

¶ Prima. In sacra uerbi incarnatione certum est, quod neque persona personam: neque natura personam; sed persona assumpsit naturam: persona scilicet diuina naturam humanam.

¶ Secunda. Catholice profitemur naturam diuinam naturam assumpsisse humanam: ipsamque diuinam in uerbodicimus incarnata.

¶ Tertia. Neutra harum naturadiuina est caro facta: natura diuina, est homo, conceditur: illa uero, uerbum aut natura assumpsit hominem, distinguitur: nam si ly hominem supponit pro persona, falsa est: si pronatura, uera est, & concedenda. Haec aucto, plurimis declarantur.