Praeambulum

DISTINCTIO. IX. IN hac distinctione nona, magister agit de adoratione conueniente naturae humanae ratione assumentis per sonae. Inuestigat, enim an caro Christi, & anima una eademque adoratione, qua uerbum, sit adoranda. Circa illam quistionem duas recitas opi. neutra tamen determinat. Et patet sententia textus ex subjectis conclusionibus.

¶ Prima. Quorundam probabilis est sententia, quod carni Christi, & animae non debetur adoratio latrie: sed duliae species summa.

¶ Secunda. Humanitatem Christi esse latria adorandam cum uerbo, asse¬ rit probabilior sanctorum, & doctorum opinio.

¶ Tertia. Humanitas solauel nuda in se considerata secundum sententiam omnium sola dulia est ueneranda.