Praeambulum

DISTINCTIO. XItI. DIISTINCTIONE praecedenti egit magister de perfectione. naturae assumptae collatarum plenitudine: hic de earundem ad perfectiones diuinas comparatione: u nde inuestigat: an scientia, & potentia animae Christi aequetur scientiae & potentiae uerbi: & continetur sententia textus in subjectis tribus conclusionibus.

¶ Prima. Quamuis anima Christi omnia, quae deus scit, noscat: non tamen sua notitia dei scientia adaequat.

¶ Secunda. Non omnia, quae deus potest, potest anima Christi facere: quoniam natura creata non est capax omnipotentiae.

¶ Tertia. Omnipotentiam, quam filius dei semper habet naturaliter: hanc ut haberet filius hominis accepit temporaliter. Teporaliter enim filius dei factus est filius hoins: & ita ex tempore haec facta est uera: filius hominis habet omnipotentiam.