Caput 1

"Paulus apostolus." Primo Apostolus salutat, deinde gratias agit de bono quod habet, ubi suum videndi eum desiderium ostendit. Postea monet ad praedicandum, et ad patientiam martyrii, suo exemplo et aliis modis. Inde dicit quales futuri sunt in novissimis diebus: tandem de tempore resolutionis suae instanti.

"Per voluntatem Dei." Non meis meritis, quasi dicat: Similiter et tu gratis missus es, et ideo praedicandae gratiae magis obnoxius.

"Gratias ago." Agit gratias de bono ejus, commendans fidei gratiam quae in Christo est.

"Memoriam." Flevit enim Timotheus a Paulo dimissus, paratus cum eo ire ad omnia pericula. Quod ergo praesens habuit, absens teneat, "accipiens etiam recordationem fidei" quae te commoneat, cum etiam in feminis fuerit firma.

"Propter quam." Commendata fide illius, ad eam sine timore et erubescentia praedicandam exhortatur.

"Per impositionem manuum." Hoc est, gratiam Spiritus sancti, quam accepisti ad Ecclesiae institutionem, ad perpetranda miracula, ad omne religionis obsequium.

"Timoris." Timore turbatus Petrus negavit Christum. Unde: "Nolite timere eos qui occidunt corpus" Hujus timoris non accepimus spiritum, sed illius de quo Dominus ait: "Eum timete qui potest corpus et animam perdere in gehennam." Spiritus enim sanctus dat timorem non mundi, sed Dei, qui potest perdere in gehennam ignis.

"Noli itaque." Constantiam habendam docet nec erubescendum esse in professione: non est enim ut erubescatur in ea: quia sicut homo visus est Christus, gestis tamen apparuit Deus etsi crucifixus est, resurrexit tamen a mortuis, et multis videntibus suscipiente eum nube, in coelum ascendit. Ubi ergo putatur infirmitas, ibi apparet potentia.

"Qui nos liberavit." Vicem reddere liberanti convenit: Cujus cum beneficiis digne respondere non valemus, saltem legationem ejus fideliter et instanter agamus.

"Qui destruxit." Mors utpote victa, non est timenda pro fide Christi.

"Illuminavit autem." Quo haec spectent, ibi aperit: "Formam habens. Per Evangelium." Ostendit Deus vitam incorruptibilem, quae prius ignota erat, ostendit, inquam, per praedicationem Evangelii cujus praedicator est Paulus.

"In quo positus sum." Hic suo exemplo hortatur.

"Praedicator, et apostolus, et magister," etc. Quaenam vero ratio est, cum seipsum jugiter gentium magistrum vocet? persuadere quippe vult, gentes quoque in haereditatem Dei vocatas esse, atque ideo a consortio fidei non repellendas.

"Scio enim." Quasi dicat: Ideo "non confundor," id est deficio, vel non frustra patior, quia promisit et verax est et potens: et ideo credidi illum ipsum, qui mihi reddet.

"Quia potens est." Spe et magnificentia Salvatoris securus est, quia quod commendat illi, in tuto est. Illi autem commendat salutem suam, ut hic pro illo patiens, salutem inveniat penes illum cum coeperit judicare, ut puniens infideles, istum dignum aeterna vita pronuntiet.

"Formam habens." Hic ostendit quo de se praedicta spectent. Quasi dicat: Ita laboro in isto officio mihi credito: similiter ergo et tu formam habens, etc.

"Ex quibus est Phigellus et Hermogenes." Simulate hi cum Apostolo fuerunt, ut calumniam invenirent: sed postquam viderunt se manifestatos, recesserunt ab eo.