On this page
Caput 32
Caput 32
Versus 2
"Concrescat." Doctrinam legis pluviae et rori comparat, quia a fidelium cordibus germina spiritalis fructus exigit. Haec enim sunt ager et vinea Dei. Tale est illud Isaiae: "Quomodo descendit imber, et nix de coelo, et illuc ultra non revertitur, sed inebriat terram, irrigat faciem ejus, et germinare eam facit".
Versus 6
"Nunquid non," etc. Qui omnium creator et conditor unus Deus a quo ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia. Praeposterus ordo. Primo enim creavit Deus disponendo ut esset, secundo fecit formando, tertio dominando possedit.
"Creavit." Creavit, dum materiam unde formari possit, condidit. Stultus ergo et insipiens, quia Creatorem et factorem suum digna veneratione non colit: immemor ejus beneficii, quo eum Deus de manu inimicorum eruit et possedit, per mare Rubrum duxit, manna de coelo dedit, ipse ingratus idola coluit dicens: "Hi sunt dii tui, Israel, qui eduxerunt te de terra Aegypti".
Versus 8
Versus 10
Versus 11
"Sicut aquila." Aquila, secundum physicos, ab acumine oculorum vocata, tam acute videt, ut cum super maria immobili penna fertur, nec humanis visibus patet, pisciculos in mari natare videat, et tormenti instar descendens raptam pennis praedam ad littus pertrahat. Pullos quoque plumescentes alis verberat et ad volandum provocat. Sic Christus nos dictis et exemplis exhortans, ad alta provehit, ut sequamur quo praecessit; unde: "Ubi fuerit corpus, ibi congregabuntur et aquilae (Matth. XXIV)". Super coelos quoque exaltatus, et humanis subtractus aspectibus, in mari hujus mundi natantes oculis misericordiae videt, et pennis amoris pertrahit ad littus aeternae securitatis. Unde: "Ego si exaltatus fuero a terra, omnia traham ad meipsum".
"Sicut aquila," etc. Aquila, ut aiunt, cum plumescere pullos suos videt, ad solem convertit, et illum nutrit qui irreverberata acie aspicit radios solis, et si lumina deflectit, quasi degenerem negligit; pullosque ad volandum provocat, et lassos alis sustentat: sic Deus ad verum Solem nos invitat, infirmitatibus nostris compatitur, et alis gratiae sustentat.
Versus 12
Versus 13
Ecclesiam, quae virtute et scientia sublimis. In qua comeditur fructus agrorum, quia ibi germinat semen bonum, id est Dei verbum. Ibi fructus tricesimus, sexagesimus et centesimus, ut quisque pro capacitate sua sufficienter comedat.
Versus 14
"Filiorum." Basan regio est quae pecoribus abundat propter pascua: unde Rubenitis et Gaditis et dimidiae tribui Manasse tradita est, quia pecora multa habebant.
"Et hircos." Qui poenitentes significant, quia pro peccato offerebantur. Non satis est fidelibus dona virtutum percipere, nisi studeant pro commissis poenitere. Unde: "Amplius lava me ab iniquitate mea".
Versus 21
"Ipsi me provocaverunt," etc. Quasi: sicut irritaverunt me multitudinem falsorum deorum colendo, et me reprobando, sic irritabo eos in multitudinem gentium assumendo illos et reprobando.
"Et ego provocabo," etc. Tradendo eos gentibus, qui aliquando non populus, nunc autem populus Dei. Similiter Christiani, qui deserta veritate ad errores declinant, malignis spiritibus traduntur, qui dignitatem angelicam perdiderunt. Qui bene gens stulta dicuntur, justitiam odientes, iniquitatem amantes.
Versus 22
"Ignis succensus est," etc. GREG. lib. XVIII Moral., cap. 12. "De his quos damnant flagella, et non liberant, scriptum est: "Percussisti eos nec doluerunt,"etc. His flagella in hac vita inchoant, et in aeternum permanebunt; unde Moyses: "Ignis exarsit ab ira sua, et ardebit usque ad inferos et deorsum."De praesenti enim percussione dicitur: "Ignis exarsit ab ira mea"; de aeterna sequitur: "Et ardebit usque ad inferos et deorsum". Non tamen judicat Deus bis in idipsum: unum est enim flagellum quod temporaliter incipit, et in aeternis suppliciis consummatur."
Versus 25
Versus 32
"De vinea," etc. Haereticorum nequitiam significat, qui a sanctis doctoribus spiritalem doctrinam puram acceperunt, sed a veneno suo corruperunt, et in fellis et absinthii amaritudinem perverterunt. Saepe Jerusalem Sodomae et Gomorrhae comparatur; unde: "Audite verbum Domini, principes Sodomorum Gomorrhae".
Versus 35
"Mea est ultio," etc, Paulus de hoc loco sumpsit: "Mihi vindictam, et ego retribuam" secundum merita.
Versus 39
Versus 40
"Levabo." Alia editio: "Tollam in coelum manum meam, et jurabo pre dexteram meam, et dicam: Vivo ego in aeternum." In coelum manum Dei levare, vel attollere, est potentiam aeternitatis suae super omnia excellentem ostendere. Jurare per dexteram, id est per Filium, qui est dextera Patris, est promissa ipsius in conspectu hominum confirmare et aeternitatem suam credentibus sibi per Evangelium revelare, quia "potestas ejus, potestas aeterna".
Versus 42
"Sagittas." Daemones, de quibus ait Job: "Sagittae Domini in me sunt (Job, VI)", quasi tantam exercebo vindictam, quae daemonibus quoque posset sufficere.
"Et de captivitate." Captivorum capita radebantur, qui distrahebantur, et sub corona vendi dicebantur.
"De captivitate." Caput inimicorum nudatur, quando consilium iniquae mentis vanum esse probatur, quo se impune peccare arbitrabatur. Capita quoque inimicorum sunt magistri, in quos ultio novissima redundabit; unde: "Exivit sanguis de lacu usque ad frenos equorum", id est ultio tormentorum usque ad rectores populorum.
Versus 49
"Ascende in montem." Abarim interpretatur transitus ; Nebo in conclusione. Dicitur Nebo mons esse in terra Moab contra Jericho, supra Jordanem, in supercilio Phasga, juxta montem Phogor, a quo circa eum regio usque nunc Phasga appellatur. Moses ergo in Abarim et in monte Nebo contra Jericho ultra Jordanem moritur: quia lex et circumcisio usque ad Christum et baptismi sacramentum processit, ibique conclusa est, quia finis legis Christus. Vidit Moses terram promissionis, sed non ingressus est, quia in spiritu praevidit, et in lege praedixit Christi gratiam futuram, sed praesentem non vidit eum. Unde: "Multi justi et prophetae voluerunt videre quae vos videtis, et non viderunt".