Distinctio 90

Litigiosus quoque prohibetur ordinari, quia qui sua potestate discordantes ad concordiam debet attrahere, quioblationes dissidentium prohibetur recipere, nequaquam litigandifacilitate alios ad discidium debet prouocare.

Unde in Cartaginensi Concilio IV. [c. 59.] legitur:

Discordantes clericos episcopus uel ratione, uel potestate ad concordiam trahat; inobedientes sinodus per audientiam dampnet.

Item ex eodem, [c. 93. et 94.] Oblationes dissidentium fratrum neque in sacrario, neque in gazophilacio recipiantur.

Similiter: §. 1. Dona eorum, qui pauperes obprimunt, a sacerdotibus refutanda sunt.

Item Ciprianus [de unitate ecclesiae]. Neque ad Cainneque ad munera eius respexit Deus; neque enim habere peccatum Deum poterat, qui cum fratre non pacem sed zeli discordiam habebat. Quam sibi igitur pacem promittunt inimici fratrum? que sacrificia celebrare se credunt emuli sacerdotum? Secum esse Christum, cum collecti fuerint, opinantur hii, qui extra Christiecclesiam colliguntur? Tales etiamsi occisi in confessione nominis Christi fuerint, macula ista nec sanguine abluitur. Inexpiabilis et grauis culpa discordiae nec passione purgatur.

Item ex Octaua Sinodo Alienus sit a fratrum unitate, qui murmurat, et opus eius abiciatur, qui murmurans extiterit, ne penam murmurantium incurrat, de qua dicit Apostolus: „Nequemurmuraueritis, sicut quidam murmurauerunt, et perierunt ab exterminatore Iuxta mensuram itaque operis peccator (qui in hac sententia Apostoli pleniter declaratur) sacerdotis iudicio peniteat.

Item ex eodem. Si quis monachus contenciones uel rixas amauerit, uel manifestum conuitium intulerit fratri, iuxta arbitrium rectoris modumque peccati diuturna expietur penitentia.

Item: §. 1. Qui contentiosus aut murmurans extiterit, secundum arbitrium prioris tamdiu peniteat, quamdiu qualitas culpae extat.

Item ex Concilio Cartaginensi IV. [c. 25.] Dissidentes episcopos, si non timor Dei, sinodus reconciliet.

Item ex eodem, [c. 26.] Studendum est episcopis, ut dissidentes fratres, siue clericos, siue laicos, ad pacem magis quam ad iudicium cohortentur

Item ex eodem, [c. 94.] Eorum, qui pauperes obprimunt, dona a sacerdotibus sunt refutanda.

Item ex Concilio Agat en si, [c. 31.] Placuit etiam, ut (sicut plerumque fit) quicumque odio aut longinqua inter se lite dissenserint, et ad pacem reuocari diuturna nequiuerint obstinatione, a sacerdotibus ciuitatis primitus arguantur. Qui si inimicitias deponere pernitiosa intentione noluerint, de ecclesiae cetu iustissima excommunicatione pellantur.

Item Fabianus Papa. Si quis contristatus noluerit reconciliari fratri suo, satisfaciente eo qui contristauerit, acerrimis macereturinediis, usque dum gratanti animo satisfactionem recipiat.

Item Innocentius 17. Precipimus, ut episcopi, ad solum Deum et salutem populi habentes respectum, omni tepiditate seposita ad pacem firmiter tenendam mutuum sibi consiliumet auxilium prebeant, neque hoc alicuius amore uel odio pretermittant. Quod si quis in hoc Dei opere tepidusfuerit inuentus, dampnum propriae dignitatis incurrat.

Item Victor Papa [ad Afros, epist. II.] Perlatum est ad sedem apostolicam, aliquos uestrum nocere fratribus uelle, et ut cadant decertare, similiter in sacramentis discrepare, et ob id contentiones et emulationes inter uos fieri, a quibus dissensionibus uos auertere, et in his omnibus concordare, et opem ferre uicissim mandamus. Nam si hoc agere cito neglexeritis, et uicissim reconciliari non studueritis, ab apostolicae sedis et totius ecclesiae communione uos pelli non dubitetis.