Quaestio 5
QUESTIO 5
Caput 1
Diaconus, si de crimine conuinci non poterit, apud episcopum se ipsum secreto purificet.
De crimine sibi illato diaconus tuus uerissime fatebatur se inmunem. Verumtamen si suspicio habetur, et accusatores ydonei reperiuntur, et testes, quales sacricanones sanciunt, accito tecum certo episcoporum numeroueniant accusatores, uocetur et ipse Aldericus diaconus, et, si negauerit, uentiletur causa canonice, et, si uel sponte confessus, uel legitimis testibus fuerit approbatus, canonicaferiatur sententia. Quod si nec sponte confitetur, necaccusatores et testes legitimi reperti fuerint, et mala famacrebrescit, non publico examine, sed coram te, et aliquantis reuerentissimis presbiteris et diaconibus tuae ecclesiae secreto iuramento se purificet. Et deinceps bonitestimonii eum annuncia, et conpesce et conmone ecclesiae tuae filios, ne sacerdotem Dei ulterius infamare presumant, timentes, quod Cam maledictus est, qui uerenaapatris derisit.
Caput 2
Non est spoliandus presbiter uel diaconus, nisi sponte confessus aut legitime conuictus fuerit.
Item Nicolaus Salomoni Constantiensi Episcopo. Presbiter aut diaconus, quem asseris crimina nolle publice confiteri, sed uelle cum sacramento defendere se, et si tamen notum sit episcopo esse scelus ipsius perpetratum, non potest per aliquam penitenciam sacerdotaliuel diaconali offitio potiri. Sed mirandum, si ipse confessus non fuerit, quomodo notum possit esse episcopo scelus ab ipso perpetratum, nisi accusatore forte, ydoneo pertestes ydoneos approbante. Unde si examinante episcopo causam presbiteri uel diaconi non fuerit per testium approbationem presbiter uel diaconus forte conuictus, nonest scelus episcopo legitime manifestum, nisi sua sponteipsum confiteatur. Quod nisi fecerit, interim non uidemussuo debere presbiterum uel diaconum offitio priuari. Solaergo spontanea confessio, et canonicus numerus, uel qualitas testium (decernentibus episcopis, et accusatorequod obiecerat conprobante) clericum priuat proprio gradu.
