Quaestio 4

Quod uero infames et non legitime coniuncti ad accusationem admitti non debeant, et qui generaliter ab accusatione remonendisint, multorum auctoritatibus claret.

Ait enim Iginus Papa, [epist. II.]:

Alieni erroris societatem sectantem, uel a sui propositi tramite recedentem, aut apostolicae sedis iussionibus inobedientem suscipere non possumus, nec inpedire recte credentes, uel sanctorum Patrum iussionibus obtemperantes permittimus, quia inter fideles et infideles magnadebet esse discretio.

Item Anacletus in primo decretali. Beatus predecessor noster Clemens, uir apostolicus et spiritu Dei plenus, una cum reliquis sanctis collegis suisstatuit dicens: Accusandi uel testincandi licentia denegeturhis, qui Christianae religionis et nominis dignitatem, etsuae legis uel sui propositi normam aut regulariter prohibita neglexerint. Transgressores enim sponte legis suae, eiusque uiolatores, apostatae nominantur. Omnisenim apostata refutandus est ante reuersionem suam, nec in accusationem recte agentium aut testimonium® suscipiendus est.

Item Pius Papa, [epist. I.] Si quis uero a suo proposito retrorsum exorbitauerit, et iussa apostolicae sedis libenter transgressus fuerit, infamis efficitur. Reprobari ergo oportet eorum redargutiones, qui in recta fide suspecti sunt. Fides autem etconuersatio primum scrutanda est, et denuo qui inreprehensibiles aparuerint sunt recipiendi, et non prius.

Item Calixtus Papa [ad Episcopos Galliae, ep. II. c. 4.] Consanguineorum coniunctiones nec legitimae sunt, nec manere possunt, sed sunt repellendae.

§. i. Quisquis ergo non legitime coniunctus, uel absque dotali tituloac benedictione sacerdotis constat copulatus, sacerdotesuel legitime coniunctos criminari, uel in eos testificariminime potest, quoniam omnis incesti macula pollutusinfamis est et accusare supradictos non permittitur. Nonsolum ergo hii repellendi sunt et infames efficiuntur, sed etiam omnes eis consentientes.

§. 2. Similiter deraptoribus, uel eis, qui seniores inpetunt, fieri censemus.Hos enim seculi leges interficiunt, sed nos misericordia preeunte sub infamiae nota ad penitentiam recipimus.

Idem [in eadem epistola]. Conspiratores in nullius accusatione sunt recipiendi, nec eorum uel anathematizatorum uox ullum nocere aut ledere potest.

Item Stephanus Papa, [epist. II.] Nullus anathematizatorum suscipiatur, nec a quoquamcredantur que ab eis dicuntur uel conscribuntur. Eos dico anathematizatos esse, quos episcopi suis scriptis anathematizauerunt, aut eorum statuta anathematizant.

Item Fabianus Papa, [ep. I. ad ecclesiae ministros]. Omnes, quos sanctorum Patrum statuta tam preteritisquamque futuris temporibus anathematizant, submoue-mus, et ab omni fidelium accusatione alienamus.

Item Stephanus Papa, [epist. II. c. 8.]Clericus uero, qui episcopum suum accusauerit, autei insidiator extiterit, non est recipiendus, quia infamiseffectus est, et a gradu debet recedere, ac curiae tradiserui turus .

Item Alexander Papa, [epist. I. c. i.] Hii qui episcopos persecuntur et amouere nituntur iniuste contra apostolicam auctoritatem, etsi a morte prohibentur, dicente Domino: "Nolo mortem peccatoris, sed ut conuertatur et uiuat, “ perpetua tamen procul dubio notantur infamia, et exilio digni iudicantur finitimo;de quibus a temporibus apostolorum et infra tenemus, atque decreta habemus, eorum accusandi episcopos uel testificandi in eos uocem obstruimus, quos non humanis, sed diuinis actibus mortuos scimus.

Item Zepherinus Papa [ep. I. ad Episcopos Sicilienses]. Detractores, qui diuina auctoritate eradicandi sunt, et auctores inimicorum ab episcopali submouemus accusatione uel testimonio.

Item Euticianus Papa, [ep. II. ad Episc. Siciliae]. Nulli umquam infami aut sacrilego de quocumquenegotio liceat aduersus religiosum Christianum (quamuis humilis seruilisque persona sit) testimonium dicere, nec de qualibet ratione" uel inscriptione Christianum in-petere.

Notandum uero est, quod aliud sit excommunicatio , et aliud anathematizatio.

Unde Iohannes VIII. scribit cuidam Episcopo 92 a

Hengiltrudam uxorem Bosonis noueris non solum excommunicatione, que a fraterna societate separat, sed etiamanathemate, quod ab ipso corpore Christi (quod est ecclesia)recidit, crebro percussam.

Unde datur intelligi, quod anathematizati intelli-gendi sunt non simpliciter a fraterna societate omnino separati , sed a corpore Christi (quod est ecclesia).