Praeambulum

¶ Distinctio. iii. APostolus amquer ait abostquam ostent asaubinte: essentie vnitatem et personarum trininitatem per scriptuAras. Hic probat hoc idem per creaturas: et hot per rationes et similitudines scriptas a creaturis. Et diuiditur pars ista in duas. quia primo ostendit diuine essentie vnitatem. secundo personarum trinitatem: ibi. (nunc restat ostendetr.) Prima diuiditur in duas. primo probat propositum suum in generali. secundo in speciali: ibi (nam sicut Am bro. ait.) Et ista secunda diuiditur in quatuor secundum quatuor rationes. secunda ibi. (Alio etiam modo.) tertia ibi. cconsiderauerunt etc.) quarta ibi. (Intellexerunt etiam corporis speciem.) Tunc sequitur illa pars in qua per rationes et similitudines sumptas a creaturis probat personarum trinitatem: que ibi incipit. (Nunc restat ostendere.) Et diuiditur in partes duas. Primo enim ostendit propositum persimilitudinem vestigii que est similitudo longinqua. Secundo per similitudinem imaginis que est similitudo magis propinqua quam similitudo vestigii: ibi. (Nunc vero ad eam iam perueniamus disputationem etc.) Prima cum precedentibus potest esse presentis lectionis: et diuiditur in partes tres. Primo ostendit quomodo est vestigium trinitatis increaturis. Secundo quomodo per illud cognoscitur trinitas indiuinis: ibi. (In illa enim trinitate.) Tertio ostendit imperfectionem huiusmodi cognitionis: ibi. (Ecce ostensum etc.